Categorie

Populaire Berichten

1 Ovulatie
Oorzaken, symptomen en behandeling van uteriene bloedingen
2 Pakkingen
Week tot maand tekenen van zwangerschap
3 Pakkingen
Het medicijn Byzanne: het herstel van menstruatie na terugtrekking
4 Ziekte
Tranexam voor baarmoederbloeding
Image
Hoofd- // Harmonie

Kan een vrouw deze maand naar de kerk gaan?


Is het mogelijk om naar de kerk te gaan, te bekennen, gemeenschap te nemen tijdens de menstruatie - zaken die geschillen tussen priesters veroorzaken en die elke christen verontrusten.

Omdat ze geen duidelijk antwoord kennen, blijven de parochianen, met de maandelijkse dagen, luisteren naar de dienst in de vestibule.

Waar komen de wortels van het verbod vandaan? We zijn op zoek naar het antwoord in het Oude Testament

De kerkportiek bevindt zich in het westelijke deel van de tempel, het is een gang tussen de ingang van de tempel en de binnenplaats. Het voorwendsel heeft lang gediend als een plaats van horen voor niet-gedoopte, aangekondigde mensen, zij die voor een bepaalde tijd de toegang tot de tempel waren geweigerd.

Is er iets beledigends voor een christen om buiten het kerkelijk ambt te zijn, deel te nemen aan de biecht, een avond communie?

Menstruatiedagen zijn geen ziekte, een zonde, maar de natuurlijke staat van een gezonde vrouw, die haar vermogen om kinderen aan de wereld te geven benadrukt.

Waarom dan rijst de vraag - is het mogelijk om te bekennen tijdens de menstruatie?

Het Oude Testament besteedt veel aandacht aan het concept van reinheid bij het binnengaan voor God.

Op behandeld afvalwater:

  • ziekten in de vorm van lepra, schurft, zweren;
  • alle afloop van zowel vrouwen als mannen;
  • het dode lichaam aanraken.

De Joden vóór de uitgang uit Egypte waren niet één volk. Naast het aanbidden van de Ene God, hebben ze veel geleend van heidense culturen.

Jodendom geloofde dat onzuiverheid, een lijk - een concept. De dood is de straf van Adam en Eva voor ongehoorzaamheid.

God schiep een man, zijn vrouw, volmaakt in schoonheid en gezondheid. Menselijke dood wordt geassocieerd met een herinnering aan zondigheid. God is leven, elk onreine ding heeft niet het recht om Hem zelfs maar aan te raken.

Bevestiging hiervan is te vinden in het Oude Testament. Het boek Leviticus, hoofdstuk 15, stelt duidelijk dat "niet alleen vrouwen worden beschouwd als onrein tijdens de uitstroom van bloed, maar elke persoon die hen aanraakt."

Ter referentie! Tijdens de menstruatie was communicatie, persoonlijke aanraking tussen een persoon en een "onreine" vrouw verboden, niet alleen in de tempel, maar ook in het dagelijks leven. Deze regel betrof de echtgenoot, het verbieden van allerlei seksuele activiteit tijdens de menstruatie.

Wanneer een kind wordt geboren, komt er ook bloed vrij, zodat de jonge moeder 40 dagen als ongeboren werd beschouwd bij de geboorte van een jongen, 60 na de geboorte van een meisje.

Heidense priesteressen werden vanwege hun zwakheid gescheiden van de riten, naar hun mening verdween de magische kracht uit het bloed.

Het tijdperk van het christendom heeft zijn amendementen in deze kwestie aangebracht.

Nieuwe Testament - een nieuwe kijk op zuiverheid

De komst van Jezus verandert radicaal het concept van een zondoffer, de betekenis van zuiverheid.

Christus zegt duidelijk dat Hij Leven is (Johannes 14: 5 - 6), het verleden is voorbij.

De Heiland raakt zelf het sterfbed van de jeugd aan en doet de zoon van de weduwe herrijzen. (Lucas 7:11 - 13)

Een vrouw die al twaalf jaar bloedt, wetende over het verbod op het Oude Testament, raakte zelf de rand van Zijn kleding aan. Tegelijkertijd raakten veel mensen haar aan, omdat er altijd veel mensen om Christus heen waren.

Jezus voelde onmiddellijk de genezende kracht die uit hem kwam, noemde de eens zo zieke man, maar gooide geen stenen naar haar, maar zei haar om krachtiger te handelen.

Het is belangrijk! Nergens in het Nieuwe Testament staat geschreven over de onzuiverheid van de bloeding.

De apostel Paulus, die een brief aan de Romeinen stuurt, hoofdstuk 14, zegt dat hij zelf geen onreine dingen heeft. Mensen komen met 'onreinheid' voor zichzelf, dan geloven ze erin.

De apostel schrijft over de eerste brief aan Timotheüs, hoofdstuk 4, alles moet worden aanvaard, God danken, die alles goed heeft gedaan.

Menstruatie is een proces gemaakt door God, ze kunnen de onzuiverheden niet behandelen, laat staan ​​iemand scheiden van de bescherming, de genade van God.

In het Nieuwe Testament impliceren de apostelen, sprekend over onzuiverheden, het gebruik van voedselproducten die verboden zijn door de Thora, wat onaanvaardbaar is voor Joden. Varkensvlees was van onrein voedsel.

De eerste christenen hadden ook een probleem - is het mogelijk om gemeenschap te nemen tijdens de menstruatie, zij moesten zelf de beslissing nemen. Iemand, volgens de tradities, kanunniken, raakte niets heiligs aan. Anderen geloofden dat niets hen kon scheiden van Gods liefde, behalve de zonde.

Veel gelovigen van mannen en vrouwen biechten en ontvingen tijdens de menstruatie de communie, niet in de woorden, de preken van Jezus over het verbod.

De houding van de vroege kerk en de heilige vaders uit de tijd tot de kwestie van het maandblad

Met de komst van het nieuwe geloof waren er geen duidelijke concepten in het christendom of het jodendom. De apostelen scheidden zich van de leringen van Mozes en ontkenden niet de inspiratie van het Oude Testament. Tegelijkertijd werd rituele onzuiverheid praktisch niet besproken.

De vroege vaders van de vroege kerk, zoals Methodius Olimpiysky, Origenes, Martyr Justin, behandelden de kwestie van zuiverheid als een concept van zonde. Onrein, in hun termen, betekent zondig, dit gold voor vrouwen, de tijd van menstruatie.

Origenes schrijft niet alleen menstruatie toe, maar ook geslachtsgemeenschap met onzuiverheden. Hij negeerde de woorden van Jezus dat de twee, door te copuleren, worden omgezet in één lichaam. (Mat.19: 5). Zijn stoïcisme, ascese werd niet bevestigd in het Nieuwe Testament.

De leer van Antiochië uit de derde eeuw verbood de leringen van de Levieten. Didaskalya veroordeelt integendeel christenen die voor de menstruatie de Heilige Geest verlieten en het lichaam scheidden van de kerkbedieningen. De vaders van die tijd menen dat dezelfde bloedende patiënt de basis is voor zijn vermaning.

Clementy van Rome gaf het antwoord op het probleem - of het mogelijk is om naar de kerk te gaan tijdens de menstruatie, en te argumenteren dat de persoon die stopte met het bijwonen van de liturgie of het ontvangen van de communie, de Heilige Geest verliet.

Een christen die tijdens de menstruatie de drempel van de tempel niet is overgestoken en de bijbel niet raakt, kan sterven zonder de Heilige Geest, en wat dan? Sint-Clemens in de 'Apostolische decreten' beweerde dat noch de geboorte van een kind, noch kritieke dagen, noch verontreinigingen een persoon kunnen vervuilen, hem niet van de Heilige Geest kunnen scheiden.

Het is belangrijk! Clementy van Rome veroordeelde christenen voor lege toespraken, maar hij beschouwde geboorte, bloeding en lichamelijke gebreken als natuurlijke dingen. Hij noemde de uitvinding van domme mensen verboden.

St. Gregory Dvoeslov stond ook aan de kant van vrouwen en beweerde dat de natuurlijke, door God geschapen processen in het menselijk lichaam niet de reden kunnen zijn voor het verbod om kerkdiensten bij te wonen, om te bekennen, om gemeenschap te houden.

Verder werd de kwestie van vrouwelijke onzuiverheid tijdens de menstruatie opgeworpen in de Gangrsky-kathedraal. De priesters, die zich in het jaar 341 verzamelden, veroordeelden de Eustatiërs, die niet alleen menstruatie als onzuiverheid beschouwden, maar ook geslachtsgemeenschap, waarbij de priesters verboden werden te trouwen. In hun valse leer werd het verschil tussen de seksen vernietigd, of liever gezegd, de vrouw werd gelijkgesteld met een man in kledij, gedrag. De vaders van de Gangrsky Sobor veroordeelden de Eustiniaanse beweging, verdedigden de vrouwelijkheid van christenen, en erkenden alle processen in hun lichaam als natuurlijk, geschapen door God.

In de zesde eeuw nam Gregorius de Grote, paus van Rome, de zijde van de trouwe parochianen.

Voor de heilige Augustinus van Canterbury, die de kwestie van de menstruatie, onzuiverheid, aan de orde stelde, schreef de paus dat de schuld van christenen in deze dagen dat niet is, het kan niet worden verboden om te bekennen, om gemeenschap te houden.

Het is belangrijk! Volgens Gregorius de Grote verdient lof voor vrouwen die zich vanwege hun eerbied onthouden van de communie, en die hem tijdens de menstruatie ontvangen vanwege hun grote liefde voor Christus, niet worden veroordeeld.

De leer van Gregorius de Grote duurde tot de zeventiende eeuw, toen het opnieuw verboden was voor christenen om de kerk binnen te gaan tijdens de menstruatie.

Vroeg-Russische kerk

De Russisch-orthodoxe kerk is altijd gekenmerkt geweest door strikte wetten met betrekking tot de kritieke dagen van vrouwen, alle soorten verstrijkingen. Het stelt zelfs de vraag niet aan de orde: is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan? Het antwoord is ondubbelzinnig en niet bespreekbaar - nee!

Bovendien, volgens Nifont Novgorodsky, als geboorte in de tempel begint en het kind daar wordt geboren, wordt de hele kerk als verontreinigd beschouwd. Het wordt voor 3 dagen verzegeld, opnieuw geheiligd, een speciaal gebed gelezen, dat te vinden is door het lezen van de "Questioning of Kirik."

Alle aanwezigen in de tempel werden als onrein beschouwd, ze konden het alleen achterlaten na het reinigingsgebed van het Boek van Trebnik.

Als een christelijke vrouw 'schoon' naar de tempel kwam en bloedde, moest ze dringend de kerk verlaten, anders wachtte haar halfjaarlijkse boetedoening.

De schoonmaakgebeden van het boek van de leraar worden nog steeds gereciteerd in kerken onmiddellijk na de geboorte van een baby.

Deze vraag is veel controverse. Het probleem van het aanraken van een "onreine" vrouw in voorchristelijke tijden is begrijpelijk. Waarom maakt vandaag, wanneer een kind in een heilig huwelijk wordt geboren en een geschenk van God is, zijn moeder de moeder, iedereen die haar raakt, verontreinigd?

Moderne botsingen in de Russische kerk

Slechts 40 dagen later wordt een christen toegelaten tot de tempel, op voorwaarde dat ze volledig "schoon" is. De rite van kerken of introducties wordt erop uitgevoerd.

De moderne verklaring voor dit fenomeen is de vermoeidheid van de vrouw in de bevalling, zij zou zich moeten herstellen. Hoe kunnen we dan verklaren dat ernstig zieken worden geadviseerd vaker naar de tempel te gaan, om het avondmaal te nemen, gezuiverd te worden door het bloed van Jezus?

De dienaren van deze tijd begrijpen dat de wetten van het Boek der Verzoeken niet altijd worden bevestigd in de Bijbel en de Heilige Geschriften van de kerkvaders.

Huwelijk, voortplanting en onzuiverheid zijn op een of andere manier moeilijk samen te binden.

1997 heeft dit probleem aangepast. De heilige synode van Antiochië, zijn zaligheerser Patriarch Ignatius IV besloot de teksten van het Boek van het Regeringsboek te wijzigen met betrekking tot de heiligheid van het huwelijk en de zuiverheid van christelijke vrouwen die een kind hebben gebaard in de door de kerk ingezegend vereniging.

De Kretenzer Conferentie van 2000 beveelt aan dat als je een kerk vasthoudt of een jonge moeder introduceert, je haar zegene en niet over onzuiverheden praat.

Het is belangrijk! Bij de introductie van een moeder zegent de kerk de verjaardag van het kind als de moeder fysiek sterk is.

Na Kreta kregen de orthodoxe kerken dringende aanbevelingen om aan alle parochianen duidelijk te maken dat hun verlangen om de tempel te bezoeken, te biechten en het avondmaal te nemen, welkom is, ongeacht kritieke dagen.

St. John Chrysostomos was kritisch over kanonisten die beweerden dat een bezoek aan de kerk op kritieke dagen onaanvaardbaar was.

Dionysius van Alexandrië bepleitte de naleving van de canones, maar het leven toonde aan dat niet alle wetten worden nageleefd door moderne kerken.

De kanunniken zouden de kerk niet moeten regeren, want ze zijn geschreven voor tempeldiensten.

Kritieke dagen vragen dragen een masker van vroomheid op basis van pre-christelijke leer.

De moderne Patriarch Pavel Serbsky beschouwt een vrouw tijdens een kritieke dag ook niet spiritueel onrein of zondig. Hij betoogt dat een christen tijdens de menstruatie kan biechten, gemeenschap ontvangen.

Zijne Heiligheid Patriarch schrijft: "Maandelijkse reiniging van een vrouw maakt haar niet ritueel, gebedenloos onrein. Deze onzuiverheid is alleen fysiek, lichamelijk, evenals ontladingen van andere organen. Omdat moderne hygiëneproducten effectief kunnen voorkomen dat de tempel onzuiver wordt door een toevallige bloeding... zijn we van mening dat er van deze kant geen twijfel over bestaat dat een vrouw tijdens de maandelijkse reiniging naar de kerk kan gaan met de nodige zorg en hygiënemaatregelen, pictogrammen kussen, een tegengif nemen en gewijd water, en deelnemen aan het zingen. "

Het is belangrijk! Jezus zelf reinigde vrouwen en mannen met Zijn bloed. Christus werd het vlees van alle orthodoxen. Hij vertrapte de lichamelijke dood door mensen een geestelijk leven te geven, onafhankelijk van de toestand van het lichaam.

Orthodoxe iconen en gebeden

Informatiesite over iconen, gebeden, orthodoxe tradities.

Is het mogelijk om maandelijks naar de kerk te gaan?

"Red, Heer!" Bedankt voor het bezoeken van onze site, abonneer u op de sociale netwerkcommunity's voordat u begint met het verkennen van de informatie:

VKontakte Gebeden voor elke dag †, meer dan 110.000 abonnees.

Instagram Lord, Save and Save, meer dan 16.000 volgers.

Telegram Gebeden voor alle gelegenheden, meer dan 1000 abonnees.

Wij, gelijkgestemde mensen, veel en we groeien snel, we leggen gebeden uit, zeggen heiligen, gebedsverzoeken, tijdige nuttige informatie over vakantie en orthodoxe gebeurtenissen. Abonneer, we wachten op je. Beschermengel voor jou!

Tegenwoordig beantwoorden geestelijken heel vaak de vraag waarom iemand niet met de menstruatie naar de kerk kan gaan. Deze vraag heeft betrekking op alle vrouwen die de kerk binnenkomen. Maar elke vader kan het anders beantwoorden. Daarom is het de moeite waard om uit te zoeken waar het verbod vandaan komt voor vrouwen met menstruatie.

Is het mogelijk om met het maandelijkse, het oude testament naar de kerk te gaan?

Overweeg het probleem of je met de maandelijkse behoefte naar de kerk kunt gaan, met behulp van het Oude Testament. In dit gedeelte van de Bijbel is duidelijk aangegeven in welke toestand het de moeite waard is af te zien van het bezoeken van de heilige plaats, deze zijn:

  • dood;
  • ernstige ziekte;
  • "Onreinheid" van vrouwen of mannen.

De onreinheid van een vrouw wordt geassocieerd met bepaalde afscheidingen waarbij een vrouw niets mag aanraken. Er is een mening. dat de aanwezigheid van menstruatie bij vrouwen een straf is voor de zondige val van de voorloper van alle levende Eva. En, zoals u weet, proberen de geestelijken de kerk en de parochianen te beschermen tegen alle dingen die doen denken aan de zondigheid en de sterfelijkheid van een persoon.

Men gelooft ook dat menstruatie het proces is van het ontdoen van het lichaam van een dood ei, een soort dood van het onrijpe embryo. En de aanwezigheid van dodelijke voorwerpen in de tempel is verboden.

Maar sommige connaisseurs van het Heilige Boek interpreteren deze mening enigszins anders. Er wordt aangenomen dat de straf een moeilijk proces van de bevalling is, maar de aanwezigheid van menstruatie is een gelegenheid om de menselijke soort voort te zetten.

Het Oude Testament geeft dus geen definitief antwoord op deze vraag.

Kan ik tijdens de menstruatie, het Nieuwe Testament, naar de kerk gaan?

In het Nieuwe Testament zijn er woorden van de apostel Paulus, die ervan overtuigd was dat alles wat de Heer had geschapen mooi was. Alle processen die in het menselijk lichaam plaatsvinden, zijn natuurlijk. Maandelijks - een zeer belangrijke periode van tijd voor het vrouwelijk lichaam. Hun rol is dusdanig groot dat het niet logisch is om te verbieden met hen mee te gaan in de tempel.

Waarom niet naar de kerk gaan tijdens de menstruatie?

De kerk is een schuilplaats voor alle mensen zonder uitzondering. In de kerk kun je bidden, je ziel vullen met hoop en gewoon alleen zijn met God. En God heeft, zoals u weet, al zijn kinderen lief. Maar waarom is dan de mening dat een vrouw met een menstruatieperiode niet naar de kerk kan gaan?
Dit probleem moet vanuit verschillende gezichtspunten worden beschouwd.

Volgens het Oude Testament

In dit deel van het heilige boek staat in zwart-wit geschreven dat het verboden is voor mensen die zeer ernstig ziek of 'onrein' zijn om de kerk binnen te gaan. En dat is gewoon "onrein" vanuit het oogpunt van het Oude Testament, en betekent vrouwen met maandelijkse. Ze is "onrein" en ze is niet alleen verboden om de heilige plaats binnen te gaan, maar ook om iets aan te raken.

Volgens het Oude Testament is menstruatie Gods straf voor een vrouw als de voorsterfster van de zonde. In de kerk worden zonden heel strikt behandeld.
Een andere reden voor het verbod op de toegang van vrouwen met maandelijkse voor de kerk is de mening dat de maandelijkse is de vrijlating van een dood ei. En zoals u weet, is er in de kerk geen plaats voor de doden.

Volgens het nieuwe testament

Maar in het Nieuwe Testament een heel andere mening. Volgens hem is de man zelf mooi. En alle processen die in zijn lichaam plaatsvinden, het fenomeen is net zo mooi als hij is. De rol van menstruatie in het lichaam van een vrouw is erg belangrijk. En nog belangrijker, volgens het Nieuwe Testament, is dit de spirituele toestand van de persoon die naar de kerk kwam. Dit is het eerste waar je op moet letten.

Volgens moderne geestelijken

Elke priester beantwoordt deze vraag op zijn eigen manier. Alles hangt af van de spirituele persoon zelf, zijn opvoeding en de mate van volwassenheid, als een persoon en een priester. Het komt voor dat vrouwen de kerk mogen binnengaan, maar dat ze tegelijkertijd niets mogen aanraken en ook geen kaarsen mogen plaatsen. Je kunt alleen bidden en vertrekken. En sommige priesters verbieden vrouwen om de kerk binnen te gaan met menstruaties tijdens belangrijke kerkelijke ceremonies: doop, huwelijk en communie. In welke vorm dan ook is onaanvaardbaar als het bloed op de pictogrammen of kaarsen komt. Gelukkig is zo'n hit in de moderne wereld niet mogelijk.

conclusie

Toch een eenduidig ​​antwoord op de vraag "Kan een vrouw maandelijks naar de kerk gaan?" Bestaat niet. Het hangt allemaal af van de predikant van de kerk. Ergens wordt dit verbod strikt behandeld, maar ergens letten ze niet op. Maar bovenal wil ik opmerken dat er geen verbod in de Bijbel bestaat. De vrouw is wat de Heere haar heeft gemaakt. Dus misschien is dit verbod niets meer dan een vooroordeel? Alleen jij kunt een conclusie trekken!

Is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan?

Van generatie op generatie wordt aangenomen dat vrouwen tijdens cruciale dagen niet naar de kerk kunnen gaan. Iemand gelooft er blindelings in, houdt zich aan de regels. Voor sommigen veroorzaakt het wrok, verbijstering. En nog een derde van de vrouwen gaat gewoon naar de kerk op verzoek van de ziel en let nergens op. Is het mogelijk of niet? Waar komen de verboden vandaan, wat is de reden?

De oorsprong van de schepping van man en vrouw

Stapsgewijze schepping van het universum kan in de Bijbel in het Oude Testament worden bestudeerd. De mens schiep God in zijn gelijkenis op dag 6 - de man van Adam en de vrouw Eva. Dit betekent dat de vrouw in eerste instantie zuiver is gemaakt, zonder perioden. De conceptie van het kind en de bevalling hadden zonder pijniging moeten zijn geweest. Er was niets slechts in de perfecte wereld. Alles was puur: lichaam, gedachten, gedachten, acties. Een dergelijke perfectie duurde echter niet lang.

De duivel in de vorm van een slang verleidde Eva om een ​​appel te eten. Waarna zij krachtig zou worden, zoals God. De vrouw proefde de appel zelf, gaf haar man een kans. Als gevolg daarvan zondigden ze allebei. En het viel op de schouders van de hele mensheid. Adam en Eva werden verbannen uit het heilige land. God was boos en voorspelde dat een vrouw zou lijden. "Van nu af aan zul je zwanger worden, baren in pijn", zei hij. Vanaf dit punt wordt een vrouw in theorie als onrein beschouwd.

Verbod in het Oude Testament

Het levensverhaal van de mensen van die tijd was gebaseerd op regels en wetten. Alles werd in het Oude Testament uiteengezet. De heilige tempel is gemaakt om met God te communiceren, om offers te brengen. De vrouw werd trouwens beschouwd als een toevoeging van de man en werd helemaal niet beschouwd als het volledige lid van een samenleving. Eva's zonde was goed herinnerd, waarna ze haar periode begon. Als een eeuwige herinnering die een vrouw heeft gecreëerd.

In het Oude Testament werd duidelijk vermeld wie de Heilige Tempel niet zou mogen bezoeken, en in welke toestand:

  • met melaatsheid;
  • semyaistecheniem;
  • het lijk aanraken;
  • met etterende afscheiding;
  • tijdens de menstruatie;
  • na de bevalling, vrouwen die 40 dagen zijn bevallen van een jongen, een meisje gedurende 80 dagen.

In de periode van het Oude Testament werd alles vanuit een fysiek oogpunt bekeken. Als het lichaam vies is, dan is de persoon onrein. Bovendien kon een vrouw tijdens kritieke dagen niet alleen de heilige tempel bezoeken, maar ook openbare plaatsen. Ze bleef weg van de vergadering, de drukte. Bloed moet niet op een heilige plaats worden afgeworpen. Maar toen kwam het tijdperk van verandering. Jezus Christus kwam naar de aarde met zijn nieuwe testament.

Afschaffing van vuil door het Nieuwe Testament

Jezus Christus probeerde de ziel van de mens te bereiken, alle aandacht is gericht op het spirituele. Hij wordt gezonden om voor de zonden van de mensheid te verzoenen, ook voor Eva. Werken zonder geloof werden als dood beschouwd. Dat wil zeggen, een persoon is van buiten schoon, werd beschouwd als geestelijk onrein vanwege zijn zwarte gedachten. De heilige tempel is niet langer een specifieke plaats op het grondgebied van de aarde. Hij ging naar de ziel van de mens. "Je ziel is de Tempel van God en zijn kerk!" Zei hij. Mannen en vrouwen werden gelijkwaardig.

De situatie die op een bepaald moment plaatsvond, veroorzaakte de verontwaardiging van alle geestelijken. Een vrouw die jarenlang zwaar bloedde, door de menigte perste, de kleren van Jezus raakte. Christus voelde de energie van hem weggaan, wendde zich tot haar en zei: "Uw geloof redde u, vrouw!" Vanaf dat moment was alles verward in de hoofden van mensen. Degenen die trouw blijven aan het fysieke en oude testament, houden vast aan de oude mening - een vrouw kan tijdens haar menstruatie niet naar de kerk gaan. En degenen die Jezus Christus volgden, het spirituele en het nieuwe testament volgen, deze regel werd afgeschaft. De dood van Jezus Christus werd het referentiepunt, waarna het Nieuwe Testament in werking trad. En het vergoten bloed gaf aanleiding tot een nieuw leven.

De mening van de priesters over het verbod

De katholieke kerk heeft het probleem van kritieke dagen al lang opgelost. De priesters waren van mening dat menstruatie een natuurlijk verschijnsel is, daar zien ze niets verkeerds in. Bloed is lange tijd op de vloer van de kerk terechtgekomen vanwege hygiëneproducten. Orthodoxe priesters zijn het nog steeds niet eens in hun mening. Sommigen pleiten voor de mening dat het absoluut onmogelijk is voor vrouwen om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan. Anderen hebben betrekking op deze neutrale - u kunt bezoeken, als een dergelijke behoefte zich voordoet, beperk uzelf niet. Weer anderen deelden het standpunt dat een vrouw tijdens kritieke dagen een kerk kan binnengaan, maar sommige sacramenten kunnen niet worden uitgevoerd:

Wat je ook zegt, verboden zijn meer verbonden met fysieke momenten. Het is niet mogelijk om tijdens kritieke dagen om hygiënische redenen in water te zinken. Bloed in het water is geen erg mooie foto. De bruiloft duurt heel lang, het lichaam van een verzwakte vrouw tijdens de menstruatie kan het niet uitstaan. En het bloed kan hard lopen. Er zijn duizeligheid, flauwvallen, zwakte. Biecht beïnvloedt meer psycho-emotionele toestand van een vrouw. In de periode van menstruatie is het kwetsbaar, kwetsbaar en niet zichzelf. Kan een verhaal vertellen over iets dat later zal worden betreurd. Met andere woorden, tijdens de menstruatie is een vrouw gestoord.

Dus je kunt maandelijks naar de kerk gaan of niet

In de moderne wereld zijn zowel zondige als rechtschapenen verward. Niemand weet echt hoe het allemaal is begonnen. De priesters zijn niet de geestelijke dienaren die in de tijd van het Oude of Nieuwe Testament waren. Iedereen hoort en ziet wat hij wil. Integendeel, het is handiger voor hem. En dit is het geval. De kerk, zoals de kamer overbleef uit de tijd van het Oude Testament. Dus degenen die de heilige tempel bezoeken, moeten zich houden aan de regels die ermee verbonden zijn. Tijdens de maand kan niet naar de kerk gaan.

De moderne wereld van democratie maakt echter nog een amendement. Omdat bloed in de tempel werd vergoten als verontreiniging, is het probleem nu volledig opgelost. Hygiëneproducten - tampons en pakkingen laten geen bloed naar de vloer stromen. In de praktijk is de vrouw niet langer onrein. Maar er is een andere kant aan de medaille. Tijdens de menstruatie wordt het vrouwelijk lichaam gereinigd. Nieuwe aanvulling van bloed maakt het mogelijk met nieuwe krachten te werken. Vandaar dat de vrouw nog steeds onrein is. Je kunt tijdens je menstruatie niet naar de kerk gaan.

Maar er is een Nieuwe Testament, wanneer het fysieke er niet toe doet. Dat wil zeggen, als het nodig is om de heiligdommen te raken voor genezing, om de steun van God te voelen, dan kun je de tempel bezoeken. Bovendien, op dergelijke momenten nodig. Jezus helpt immers alleen diegenen die echt iets nodig hebben. En vraagt ​​het met een zuivere ziel. En de kok lijkt op dit moment op zijn lichaam, het maakt niet uit. Dat wil zeggen, voor degenen die meer waarde hechten aan spiritueel en nieuw testament, is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan.

Er zijn weer correcties. Omdat de kerk en de heilige tempel de ziel van de mens is. Hij heeft geen reden om naar een specifieke kamer te gaan om hulp te vragen. Het is genoeg voor een vrouw om zich overal tot God te wenden. Een verzoek uit een zuiver hart zal sneller worden gehoord dan wanneer je naar de kerk gaat, trouwens.

Samenvattend

Niemand zal een exact antwoord geven op de vraag of het mogelijk is om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan. Iedereen heeft hier zijn weloverwogen mening. De beslissing moet door de vrouw zelf genomen worden. Ban en eet en niet. Maar het is de moeite waard om aandacht te schenken aan de reden om de kerk te bezoeken. Het is tenslotte geen geheim dat vrouwen naar de heilige tempel gaan om van iets af te komen, iets aan te trekken. Met andere woorden, ze maken sterke manchetten, houden van spreuken, drogen, drogen, en wensen zelfs de dood aan andere mensen. Dus, tijdens de maandelijkse energie van de vrouw verzwakt. De gevoeligheid kan toenemen, profetische dromen zullen beginnen op te treden. Maar er is geen kracht in woorden totdat het sterk van geest is.

Als het doel van het bezoeken van een kerk is om vergeving te vragen, om berouw te tonen van zonden, kun je in welke vorm dan ook lopen, je menstruatie is geen belemmering. Het belangrijkste is niet een onzuiver lichaam, maar een pure ziel daarna. Kritieke dagen zijn de beste tijd om na te denken. Een ander interessant feit is dat je tijdens de menstruatie nergens heen wilt, noch naar de kerk, noch om te bezoeken, noch om te winkelen. Alles is puur individueel, afhankelijk van het welzijn, gemoedstoestand, behoeften. Je kunt tijdens kritieke dagen naar de kerk gaan als je het echt nodig hebt!

Is het mogelijk om tijdens je menstruatie naar de kerk te gaan?

In de moderne wereld zijn veel gelovigen steeds minder in staat om het juiste antwoord te vinden op de vraag of ze tijdens hun menstruaties naar de kerk gaan. Daar zijn verschillende verklaringen voor, maar zelfs de geestelijkheid zelf heeft hierover geen gemeenschappelijke mening. Zelfs gedrag in dezelfde denominatie kan verschillen afhankelijk van de locatie van de kerk. Om volledig vertrouwen te hebben in je daad en je niet te vergissen, is het beter om de priester hiernaar te vragen. Vooral als het een belangrijke gebeurtenis voor u betreft, en niet alleen een bezoek aan de tempel.

Standpunt in het Oude Testament en het Nieuwe Testament

Uitleg over waarom er in de maand niet in de kerk kan zijn, is te vinden in het Oude Testament. Het is daar dat er sprake is van het feit dat het verboden is om de kerk binnen te gaan tijdens de vrouwelijke "onzuiverheid". Menstruatie is de periode waarin een vrouw als "vies" wordt beschouwd. Het is gebaseerd op het feit dat sommige excreties zijn afgeleid van haar lichaam. Velen geloofden dat een dergelijk proces een straf was voor het feit dat hun voorouder eens zondig zondigde.

Tegelijkertijd proberen geestelijken op elke mogelijke manier hun parochies te beschermen tegen elke vermelding van menselijke sterfelijkheid. Er wordt aangenomen dat tijdens de menstruatie er een manier is om de baarmoeder te reinigen van een dood ei. En in de kerk kunnen geen dodelijke voorwerpen zijn.

Andere geleerden van de Schriften zeggen dat de straf van de Heer een lang proces kan zijn om een ​​kind een leven te geven, maar de aanwezigheid van bloedafgifte door de geslachtsdelen suggereert dat het menselijk ras kan doorgaan. Bovendien waren er geen normale, moderne producten voor persoonlijke hygiëne en kon ze de vloer vervuilen.

"Red, Heer!" We leiden groepen in sociale netwerken, abonneer u op onze community's in: Vkontakte Prayers voor elke dag †. Instagram Heer, Opslaan en Opslaan †. Telegram Gebeden voor alle gelegenheden.

In groepen verspreiden we gebeden, zeggen we heiligen, gebedsverzoeken, tijdige nuttige informatie over vakantie en orthodoxe gebeurtenissen. Abonneer u, we wachten op u!

Dit betrof niet alleen het bezoeken van de heilige plaats, maar ook het deelnemen aan ceremonies. Dan was er geen sprake van of het mogelijk is om Communie met maandelijkse te nemen. Omdat het werd beschouwd als niet respect voor de Heer en de kerk gebruiken. Het verbod werd opgelegd aan de aanraking van kerk gebruiksvoorwerpen. Er was ook een verklaring dat iedereen die haar in deze periode raakte ook onrein werd en alles om zich heen.

Wat het Nieuwe Testament zegt

Deze Schrift zegt al dat alle schepselen van God mooi zijn en alles wat hen overkomt is ook normaal. En om te voorkomen dat een vrouw deze dagen bezoekt, is de tempel niet nodig. Men geloofde dat het belangrijkste is dat het in de ziel van een persoon is en niet wat er met zijn lichaam gebeurt. Een meer moderne interpretatie is niet zo veeleisend voor dit aspect, omdat niet alleen het menselijk bewustzijn is veranderd, maar ook de sociale handvesten van het leven. De kerk is nu toleranter geworden. Maar dit betekent niet dat het nodig is om alle regels te negeren en te doen wat u wilt.

Moderne interpretatie

Het antwoord van de priester over het bijwonen van de kerk tijdens de menstruatie kan ook afhankelijk zijn van precies waar de verblijfplaats van de Heer zich bevindt. Tegenwoordig zijn mensen in steden minder aandacht gaan besteden aan sommige regels en dus fouten toestaan. Veel priesters mogen het gebouw betreden en bidden, maar je kunt de pictogrammen en andere dingen niet aanraken, maar ook kaarsen plaatsen.

Het gebeurt ook wanneer een priester een vrouw niet kan weigeren te helpen. Er zijn enkele uitzonderingen wanneer het noodzakelijk is om de vereisten te schenden. Deze omvatten:

  • langdurige bloeding;
  • ernstige toestand van de patiënt, die kan eindigen in de dood;
  • ernstige en langdurige ziekte.

Wat niet te doen op "kritieke" dagen

Zoals eerder vermeld, zijn er sommige riten en verordeningen die niet worden uitgevoerd tijdens de menstruatie. Onder hen zijn:

Wat te doen als ze besloten om een ​​kind te dopen en al een datum hebben vastgesteld, en dan heeft het leven zijn eigen aanpassingen gemaakt? Kan een kerk met een maandelijks een kind dopen of overbrengen? En zo:

  • Als je de rol speelt van de moeder van een kind, dan kun je in dit geval niet nauwkeurig de kerk binnengaan tot 40 dagen na zijn geboorte, en als zo'n situatie zich na deze periode voordoet, dan zal je gewoon gevraagd worden om niet tijdens het avondmaal binnen te gaan, maar om daarna te komen. Maar dit alles is heel individueel en hangt af van de tempel en de priester.
  • Als je een meter bent, probeer dan alle kenmerken en momenten te verduidelijken die je eerder storen, omdat je de rite van de doop van een baby op "kritieke" dagen niet kunt uitvoeren.

Hetzelfde geldt voor alle andere riten, omdat je sommige kerkelijke dingen moet aanraken, wat onaanvaardbaar en ontheilig wordt geacht. Ik beschouw het belangrijkste verbod om bloed op boeken, pictogrammen en kaarsen te krijgen. Maar in de moderne wereld kan dit worden vermeden.

Moderne tradities mogen aanwezig zijn tijdens de menstruatie in de kerk, en hierin zien ze niets belemmeren. Hoewel vertegenwoordigers van degenen die de oude tradities in acht nemen, geloven dat het morsen van bloed onaanvaardbaar is in de heilige plaats waar het bloedloze offer plaatsvindt. Maar onthouding van gemeenschap voor enige tijd is niet schadelijk voor de ziel. Sommigen geloven op hun beurt dat zulk geduld haar meer goddelijke genade zal brengen.

Vergeet niet dat voordat u enige actie onderneemt, u kennis moet maken met de regels van de gemeenschap waar u naartoe wilt gaan. Het is de moeite waard om vast te houden aan die tradities die door het grootste deel van het episcopaat worden aanvaard. We moeten ook rekening houden met onze eigen gevoelens. Vaak is het de moeite waard te luisteren naar wat onze ziel en ons hart ons vertelt. Als u dringend naar de tempel moet gaan om een ​​gebed te lezen, moet u er niet aan denken of u tijdens de menstruatie het klooster kunt bijwonen of niet. Doe gewoon wat u wilt. Iedereen kan doen wat hij wil en verantwoordelijk zijn voor dergelijke acties voor de Heer zelf.

Is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan?

Van generatie op generatie onderging een strikt verbod op vrouwen die de tempel bezochten in de dagen van menstruatie. Sommige mensen geloven erin en houden zich strikt aan de regels. Anderen zijn verontwaardigd en verontwaardigd over het verbod, ze denken waarom niet. Weer anderen, geen aandacht schenken aan kritieke dagen, komen naar de kerk op bevel van de ziel. Dus mag je tijdens je menstruatie naar de kerk gaan? Wie, wanneer en waarom verbood vrouwen om haar te bezoeken in deze speciale dagen voor het vrouwelijk lichaam?

De oprichting van mannen en vrouwen

U kunt kennismaken met de momenten van de schepping van de Heer van het Universum in de Bijbel in het Oude Testament. God schiep de eerste mensen op de zesde dag in zijn beeld en gelijkenis en noemde de man Adam, en de vrouw Eva. Hieruit volgt dat de vrouw aanvankelijk schoon was, geen perioden had. De conceptie van het kind en zijn geboorte moeten niet pijnlijk zijn geweest. In hun wereld van perfectie was er niets onreins. De zuiverheid was lichaam, gedachten, daden en ziel. Maar perfectie was van korte duur.

De duivel incarneerde in het beeld van de slang en begon Eva te verleiden, zodat ze de vrucht zou eten van de Boom van de Kennis van Goed en Kwaad. Hij beloofde haar kracht en kennis. De vrouw at zelf de vrucht en behandelde haar man voor hen. Dus er was een val in de hele mensheid. Adam en Eva werden uit het paradijs verdreven. God heeft een vrouw gedoemd tot lijden. Hij zei dat ze vanaf nu zwanger zou worden en in doodsangst zou bevallen. Vanaf dat moment wordt een vrouw als onrein beschouwd.

Oude Testament verbiedt

Regels en wetten waren belangrijk voor mensen uit die periode. Ze werden allemaal in het Oude Testament uiteengezet. Tempels werden gecreëerd om met God te communiceren en offers aan hem te brengen. De vrouw was geen volwaardig lid van de samenleving, maar was de toevoeging van een man. De zonde van Eva, waarna ze aan haar periode begon, werd door iedereen herinnerd. Menstruatie was een herinnering aan wat de vrouw had gedaan.

Het Oude Testament gaf duidelijk een antwoord op de vraag wie wel en wie niet de Heilige Tempel mocht bezoeken en waarom. Ik heb hem niet bezocht:

  • met melaatsheid;
  • met hangend;
  • zij die de lijken hebben aangeraakt;
  • met etterende afscheiding;
  • vrouwen tijdens de menstruatie;
  • vrouwen die een zoon hebben gekregen - 40 dagen, die een meisje hebben gekregen - 80 dagen.

In de tijd van het Oude Testament werd alles vanuit een fysiek oogpunt bekeken. Vuil lichaam werd beschouwd als een teken van een onreine persoon. Een vrouw tijdens kritieke dagen was verboden om de tempel te bezoeken, evenals plaatsen met een groot aantal mensen. Ze was ver verwijderd van de vergadering van de mensen. Bloed kon niet op heilige plaatsen worden afgeworpen. Dit duurde tot de komst van Jezus Christus en het brengen van het Nieuwe Testament aan hen.

Onzuiverheid wordt afgeschaft door het Nieuwe Testament

Jezus Christus concentreerde zich op het spirituele, in een poging de menselijke ziel te bereiken. Hij kwam om verzoening voor alle menselijke zonden, inclusief de zonde van Eva. Als een persoon geen geloof had, werden al zijn daden als niet spiritueel beschouwd. De zwarte gedachten van de mens maakten hem onrein, zelfs met de zuiverheid van zijn lichaam. De heilige tempel werd geen specifieke plaats op aarde, maar werd getransporteerd in menselijke zielen. Christus zei dat de ziel de tempel van God en zijn kerk is. Mannen en vrouwen werden gelijk in rechten.

Zodra een situatie zich voordeed, werden alle geestelijken boos. Terwijl Christus in de tempel was, ging een vrouw die jarenlang aan bloedingen had geleden door de menigte naar hem toe en raakte zijn kleren aan. Christus, die haar voelde, draaide zich om en zei dat haar geloof haar had gered. Sindsdien heeft zich een tweedeling in het bewustzijn van de mensheid voorgedaan. Sommigen bleven trouw aan de zuiverheid van het fysieke en het Oude Testament. Ze waren van mening dat een vrouw tijdens de menstruatie nooit naar de kerk zou moeten gaan. En zij die de leringen van Jezus Christus gehoorzaamden en het geloof in het Nieuwe Testament en geestelijke zuiverheid volgden, hielden op zich aan deze regel te houden. Na zijn dood trad het Nieuwe Testament in werking. Gemorst bloed werd een teken van het begin van een nieuw leven.

Beantwoordt priesters over de kwestie van het verbod

Dus is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan?

Katholieke priesters hebben lange tijd voor zichzelf de kwestie besloten van een vrouw die op kritieke dagen naar de kerk gaat. Ze beschouwen de menstruatie als een natuurlijk verschijnsel en zien niets verkeerds met ze. Bloed is al lang niet meer te vinden op de vloeren van de kerk, dankzij moderne hygiëneproducten.

Maar de orthodoxe priesters kunnen niet tot een consensus komen. Sommigen zeggen dat een vrouw tijdens de menstruatie niet naar de kerk kan gaan. Anderen zeggen dat je kunt komen als de ziel het vereist. Nog weer anderen staan ​​toe dat vrouwen tijdens de menstruatie naar de kerk komen, maar ze verbieden bepaalde heilige verordeningen:

Verboden zijn meestal gerelateerd aan fysieke momenten. Om hygiënische redenen tijdens de menstruatie niet in het water zinken. Niet erg leuk om te kijken naar het bloed vermengd met water. Bruiloft duurt lang en het lichaam van een verzwakte vrouw tijdens de menstruatie kan het niet verdragen. Vaak flauwvallen optreedt, de vrouw ervaart zwakte en duizeligheid. Tijdens de biecht beïnvloedt de psycho-emotionele toestand van een vrouw. En in de periode van menstruatie is het een beetje ontoereikend. Daarom, als een vrouw beslist om te bekennen, kan ze iets zeggen waar ze nog lang spijt van zal hebben. Daarom is het onmogelijk om te bekennen tijdens de menstruatie.

Is het mogelijk om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan of niet

De moderniteit heeft de zondaar vermengd met de rechtvaardigen. Niemand kent de oorsprong van dit verbod. De priesters waren niet langer de geestelijke dienaren die ze in de tijd van het Oude en Nieuwe Testament beschouwden. Iedereen neemt informatie waar als het handiger is voor hem. De kerk is dezelfde kamer als onder het Oude Testament. Hieruit volgt dat iedereen zich moet houden aan de regels die in die tijd zijn vastgesteld. Wanneer menstruatie niet naar de kerk kan gaan.

Maar de moderne democratische wereld heeft zijn amendement aangebracht. Als we bedenken dat het als zondig werd beschouwd om bloed te vergieten in de tempel, dan is dit probleem op dit moment volledig opgelost. Hygiëneproducten, zoals tampons en maandverband, absorberen bloed goed en voorkomen dat het op de vloer van een heilige plaats lekt. Vrouw is niet onrein. Maar ook hier is er een nadeel. Tijdens de menstruatie reinigt het vrouwelijk lichaam zichzelf. Dit betekent dat een vrouw nog steeds onrein is en dat ze tijdens kritieke dagen niet naar de kerk kan gaan.

Maar ze komt het Nieuwe Testament en de puurheid van de ziel te hulp. Dit betekent dat als de ziel de behoefte voelt om het heiligdom aan te raken, om goddelijke steun te voelen, dan kun je naar de tempel komen. Zelfs nodig! Jezus helpt immers juist diegenen die hem oprecht geloven. Een schoon lichaam speelt hierin geen grote rol. Degenen die zich houden aan de regels van het Nieuwe Testament zijn niet verboden om tijdens hun menstruaties naar de kerk te gaan.

Maar er zijn amendementen. Omdat de kerk en de heilige tempel in de ziel van een persoon zijn, is het niet nodig dat hij naar een bepaalde plaats voor hulp komt. Een vrouw kan overal tot God bidden. En als het gebed uit een zuiver hart komt, dan zal het veel sneller gehoord worden dan wanneer je een tempel bezoekt.

Niemand kan met zekerheid zeggen of het mogelijk is om tijdens de menstruatie naar de kerk te gaan. Iedereen heeft daar zijn eigen mening over. De vrouw zou zelf het antwoord op deze vraag moeten geven, beslissen waarom ze naar de kerk wil gaan.

Verbod zoals het is, en dat is het niet. We moeten kijken naar de intenties die een vrouw wil hebben om naar de kerk te gaan.

Als het doel van het bezoek is om vergeving, bekering van zonden te vragen, dan kun je ook op elk moment in maandelijkse perioden gaan. De zuiverheid van de ziel is het belangrijkste.

Tijdens kritieke dagen is het het beste om na te denken over je acties. Soms wil je tijdens je menstruatie het huis nergens verlaten. En tijdens de menstruatie kun je naar de tempel gaan, maar alleen als de ziel het nodig heeft!

Is het mogelijk om maandelijks naar de kerk te gaan? Het antwoord is non Vassa

In dit artikel citeren we citaten van heiligen en predikers of het mogelijk is om maandelijks naar de kerk te gaan. Een artikel over hoe je een vrouw kunt blijven in een klooster.

Is het mogelijk om maandelijks naar de kerk te gaan?

Noot van de redactie: het artikel van de non Vassa (Larina) veroorzaakte een levendige discussie over het Engelstalige internet - veel discussies, links, gedetailleerde responspublicaties. De portal "Orthodoxie en Vrede" vertaalde de belangrijkste teksten van de discussie in het Russisch.

Vertaald uit het Engels door Yulia Zubkova speciaal voor "Orthodoxie en Vrede". De redactie van de portal bedankt de non Vassa voor hun geweldige hulp bij het werk aan de Russische tekst.

Nun Vassa (Larina)

Toen ik het klooster van de Russisch-orthodoxe kerk buiten Rusland (ROCOR) in Frankrijk binnenging, werd ik geïntroduceerd aan de beperkingen die mijn zus tijdens haar menstruatie opgelegd kreeg. Hoewel ze toestemming kreeg om naar de kerk te gaan en te bidden, mocht ze geen communie volgen, zich aan pictogrammen vasthechten of het antidorcept aanraken om prosfora te helpen of te bakken of te verspreiden, om te helpen bij het schoonmaken van de kerk of om een ​​lamp of een lamp die voor het pictogram hangt te verlichten mijn eigen cel - deze laatste regel werd mij uitgelegd toen ik een onverlichte lamp in de icoonhoek van een andere zuster zag. Ik kan me niet herinneren dat een van ons probeerde deze instellingen in twijfel te trekken, om ze met iets te onderbouwen - we gingen er eenvoudigweg van uit dat de menstruatie een soort van "onzuiverheid" is, en daarom moeten we wegblijven van de gewijde dingen, zodat we op de een of andere manier verontreinig ze.

Tegenwoordig heeft de Russisch-orthodoxe kerk andere regels met betrekking tot "rituele niet-zuiverheid", die varieert van parochie tot komst, en meestal hangt het af van de plaatselijke priester. Sergiy Boelgakovs populaire "Handboek" gaat ervan uit dat de "kerkregels" vrouwen verbieden tijdens de menstruatie om zowel naar de tempel te komen als om de communie te ontvangen. [1] In Rusland mogen vrouwen over het algemeen tijdens de menstruatie naar de kerk komen, maar ze kunnen geen communie, kus-iconen, relikwieën, kruis, aanraken van prosphora en antidor, of heilig water drinken. [2] In parochies buiten Rusland, voor zover ik weet, onthouden vrouwen zich meestal alleen van de communie.

Een artikel geschreven door Zijne Heiligheid de Patriarch van de Servische Paulus, genaamd "Kan een vrouw altijd naar de tempel komen?" [3], wordt vaak aangehaald als een voorbeeld van een gematigde mening die een vrouw met menstruatie toestaat om deel te nemen aan alles behalve het sacrament, dat lijkt te zijn tegen het concept van 'rituele onzuiverheid'. Patriarch Paul pleit echter voor een andere traditionele beperking, die een vrouw verbiedt de tempel binnen te gaan en aan een sacrament deel te nemen gedurende veertig dagen nadat ze een kind heeft gebaard. [4] Dit verbod, ook gebaseerd op het concept van 'rituele niet-zuiverheid', wordt waargenomen in de parochies van de Russisch-orthodoxe kerk in het buitenland die ik ken, zowel in Duitsland als in de VS. Op de sites van het Patriarchaat van Moskou is echter bewijs te vinden dat deze praktijk niet overal wordt ondersteund en in twijfel wordt getrokken in parochies die onder de jurisdictie van Moskou vallen. [5]

Vandaag, in het licht van de "feministische" theologie [6] en de traditionalistische reactie daarop [7], is er een verleiding om de kwestie van "rituele niet-zuiverheid" op een politieke of sociale manier te benaderen. Inderdaad, de nogal vernederende alledaagse implicaties van de hierboven genoemde beperkingen kunnen tot op zekere hoogte vrouwen die gewend zijn aan de sociaalpolitieke cultuur van het Westen, zwaar belasten. De orthodoxe kerk heeft traditioneel echter geen sociaal-politieke agenda, [8] waardoor dit argument vanuit dit gezichtspunt niet geschikt is voor de kerk. Bovendien is de angst dat iets misschien "vernederend" is voor een vrouw vreemd aan de orthodoxe vroomheid, die zich richt op nederigheid: wanneer we obstakels, beperkingen, verdriet, enz. Tegenkomen, leren we onze zondigheid kennen, te groeien in geloof en de hoop op de reddende genade van God.

Dus, afgezien van de belangen van gelijkheid, wil ik uw aandacht vestigen op de theologische en antropologische inhoud van het concept van "rituele niet-zuiverheid". Voor ons kerkleven komt het leven uiteindelijk niet neer op het volgen van bepaalde regels, het lezen van bepaalde gebeden en goede prostratie, of zelfs nederigheid als zodanig. Het gaat om de theologische en antropologische betekenis van dit alles. Door deze dingen te doen, belijden we een bepaalde betekenis, een zekere waarheid van ons geloof. Daarom zal ik vandaag de vraag stellen: wat heeft het voor zin om de participle tijdens de menstruatie te weigeren? Wat zegt dit over het vrouwelijk lichaam? Wat is de betekenis van het verbod om de tempel binnen te gaan na de geboorte van een baby? Wat zegt dit over zwanger worden? En nog belangrijker, is het concept van "rituele inactiviteit / zuiverheid" in overeenstemming met ons geloof in Jezus Christus? Waar komt het vandaan en wat betekent het voor ons vandaag?

Overweeg bijbelse, canonieke en liturgische bronnen om te proberen deze vragen te beantwoorden. [9]

Oude Testament

Het vroegste bijbelse bewijs van rituele beperkingen voor vrouwen tijdens de menstruatie is te vinden in het Oude Testament, Leviticus 15: 19-33. Volgens Leviticus was niet alleen de menstruerende vrouw onrein - iedereen die haar raakte, werd ook onrein (Leviticus 15:24) en verwierf een soort onzuiverheid door aanraking. In latere hoofdstukken van Leviticus (17-26, de Wet van Heiligheid) waren seksuele betrekkingen met zijn vrouw op dit moment ten strengste verboden. Men geloofde dat de bevalling, net als de menstruatie, ook onzuiverheid verleent, en vergelijkbare beperkingen werden opgelegd aan de vrouw die bevallen was (Leviticus 12).

De Joden waren verre van de enigen in de antieke wereld die zulke voorschriften introduceerden. Heidense sekten bevatten ook verboden in verband met de zorg voor "rituele zuiverheid": menstruatie was naar verluidt verontreinigd en maakte heidense priesteressen niet in staat om hun religieuze plichten in tempels uit te voeren [10], geestelijken moesten koste wat het kost menstruerende vrouwen vermijden uit vrees voor ontheiliging [11]. dat de geboorte van een kind ook verontreinigt. De Joden waren echter een speciale zaak. Naast hun uitzonderlijke minachting voor bloed (Leviticus 15: 1-18), [13] geloofden de oude Joden het geloof in het gevaar van vrouwelijke bloedingen, dat geleidelijk werd bevestigd en nog sterker werd in het late Jodendom: de Mishnah, de Tosefta en de Talmud zijn nog gedetailleerder over dit onderwerp dan de bijbel. [15]

Het Proto-evangelie van Jacobus en het Nieuwe Testament

Helemaal aan het begin van het Nieuwe Testament gehoorzaamt de Heilige Maagd Maria aan de vereisten van "rituele zuiverheid". Volgens de Proto-evangelisatie van Jakob, de apocriefe tekst van de 2e eeuw, die diende als bron van verschillende heilige dagen van de Moeder Gods, woont de Heilige Maagd in de tempel tussen de leeftijd van twee en twaalf jaar, toen ze zich met Jozef verloofde en in zijn huis ging wonen "zodat ze het heiligdom van de Heer niet zou vervuilen "(VIII, 2) [16].

Toen Jezus Christus begon te prediken, klonk er een compleet nieuwe boodschap in de dorpen van Judea, waarbij de diepgewortelde positie van vroomheid - zowel de Farizeeër als de antieke wereld als geheel in twijfel werd getrokken. Hij verkondigde dat alleen kwade bedoelingen die uit het hart komen, ons vervuilen (Marcus 7:15). Onze Heiland plaatste de categorieën van "zuiverheid" en "onzuiverheid" dus uitsluitend op het gebied van geweten [17] - de sfeer van vrije wil met betrekking tot zonde en deugd, het bevrijden van de gelovigen van de oude angst voor ontheiliging van onbeheersbare verschijnselen van de materiële wereld. Hij zelf aarzelt niet om met een Samaritaanse vrouw te praten, en dit werd door de Joden ook als enigszins profaan beschouwd. [18] Bovendien verwijt de Heer een korte vrouw niet omdat ze Zijn kleed heeft aangeraakt in de hoop genezen te worden: hij geneest haar en looft haar geloof (Mattheüs 2: 20-22). Waarom openbaart Christus de vrouw aan de menigte? St. John Chrysostomos antwoordt dat de Heer "haar geloof aan allen openbaart, zodat anderen niet bang zouden zijn om haar te imiteren." [19]

Evenzo verlaat de apostel Paulus de traditionele Joodse benadering van de oudtestamentische regels met betrekking tot "zuiverheid" en "onzuiverheid", waardoor ze alleen om redenen van christelijke naastenliefde toegestaan ​​worden (Romeinen 14). Het is bekend dat Paulus het woord "heilig" (άγιος) verkiest boven het woord "puur" [20] om nabijheid tot God te uiten, waardoor oudtestamentische vooroordelen worden vermeden (Rom 1: 7; Cor 6: 1, 7:14; 2 Cor 1: 1, etc.)

Vroege kerk en vroege vaders

De houding van de vroege Kerk tot het Oude Testament was niet eenvoudig en kan niet in detail worden beschreven als onderdeel van dit werk. Noch het jodendom, noch het christendom had een duidelijke afgescheiden identiteit in de eerste eeuwen: ze deelden een gemeenschappelijke benadering van sommige dingen. [21] De kerk herkende het Oude Testament duidelijk als geïnspireerde Schrift, terwijl ze zich tegelijkertijd verwijderde van de tijd van de Apostolische Raad (Handelingen 15) van de voorschriften van de Mozaïsche Wet.

Hoewel de apostolische mannen, de eerste generatie kerkschrijvers naar de apostelen, nauwelijks met de Mozaïsche wet in verband met "rituele onzuiverheid" omgingen, worden deze beperkingen iets later, vanaf het midden van de 2e eeuw, uitgebreid besproken. Tegen die tijd wordt het duidelijk dat de "letter" van de Mozaïsche wet vreemd was geworden aan het christelijk denken, omdat christelijke schrijvers proberen het een symbolische interpretatie te geven. Methodius Olympian (300), Justin Martyr (165) en Origenes (253) interpreteren de Levitische categorieën van 'zuiverheid' en 'onzuiverheid' allegorisch, dat wil zeggen als symbolen van deugd en zonde [22]; ze staan ​​er ook op dat de doop en de eucharistie voldoende bronnen van "reiniging" zijn voor christenen. [23] Methodius Olimpiysky schrijft in zijn verhandeling: "Het is duidelijk dat degenen die eenmaal zijn gezuiverd door de nieuwe geboorte (doopsel) niet meer besmet kunnen zijn door wat in de wet wordt genoemd" [24]. In dezelfde zin schrijft Clemens van Alexandrië dat echtgenoten niet langer hoeven te baden na geslachtsgemeenschap, wat de wet van Mozes voorschrijft, "omdat," zegt St. Clement, "de Heer de gelovigen door de doop voor alle huwelijksrelaties heeft gereinigd." [25]

Toch is de ogenschijnlijk open houding van Clement tegenover seksuele relaties in deze passage niet typerend voor de auteurs van die tijd [26], en zelfs voor Clement zelf. [27] Voor deze auteurs was het meer kenmerkend om alle voorschriften van de Mozaïsche wet als symbolisch te beschouwen, met uitzondering van die met betrekking tot seks en seksualiteit. In feite waren de schrijvers van de vroege kerk geneigd elke uiting van seksualiteit, inclusief menstruatie, huwelijksbetrekkingen en bevalling, als 'onrein' te beschouwen en daarmee onverenigbaar met deelname aan het liturgische leven van de kerk.

De redenen hiervoor waren veel. In een tijdperk waarin de leer van de kerk nog niet was uitgekristalliseerd tot een bepaald dogmatisch systeem, steeg een veelheid van ideeën, filosofieën en openlijke ketterijen in de theologische lucht, waarvan sommige in de werken van vroege christelijke schrijvers vielen. Pioniers van de christelijke theologie, zoals Tertullianus, Clement, Origenes, Dionysius van Alexandrië en andere hoogopgeleide mannen van die tijd, werden gedeeltelijk beïnvloed door pre-christelijke religieuze en filosofische systemen die de klassieke opvoeding van hun tijd domineerden. Bijvoorbeeld, het zogenaamde axioma van stoïcisme, of het stoïcijnse gezichtspunt, volgens hetwelk geslachtsgemeenschap alleen gerechtvaardigd is met het doel van voortplanting [28], wordt herhaald door Tertullianus [29], Lactantium [30] en Clement of Alexandria [31]. Mozes verbood in Leviticus 18:19 op geslachtsgemeenschap tijdens de menstruatie aldus een nieuwe redenering: het was niet alleen "ontheiliging", als het niet resulteerde in een bevalling, het was zelfs een zonde in het huwelijk. Let in deze context op dat Christus seksuele gemeenschap slechts één keer in het Evangelie vermeldt: "... en twee zullen één vlees worden" (Mattheüs 19: 5), zonder de vruchtbaarheid te vermelden. [32] Tertullianus, die in latere jaren de ultra-ascetische ketterij van het Montanisme overnam, ging verder dan vele anderen en overwoog zelfs bidden na geslachtsgemeenschap onmogelijk. [33] De beroemde Origen werd berucht beïnvloed door het moderne eclecticisme van het gemiddelde platonisme, met zijn karakteristieke minachting voor de hele fysieke en materiële wereld in het algemeen. Zijn ascetische en ethische doctrines, die oorspronkelijk bijbels waren, zijn ook te vinden in het Stoïcisme, het Platonisme en in mindere mate in het Aristotelisme. [34] Het is daarom niet verrassend dat Origenes menstruatie als "onrein" beschouwt in zichzelf en zichzelf. [35] Hij is ook de eerste christelijke schrijver die oudtestamentische concepten in Leviticus 12 als bevalling als onrein aanvaardt. [36] Misschien is het belangrijk dat de geciteerde theologen uit Egypte kwamen, waar joodse spiritualiteit vreedzaam samengaat met de ontwikkeling van de christelijke theologie: de joodse bevolking, die vanaf het begin van de 2e eeuw in de hoofdstad Alexandrië geleidelijk aan afnam, had een vaak onwaarneembare maar sterke invloed op lokale christenen die grotendeels waren bekeerd van de Joden. [37]

Syrische Didaskalia

De situatie was anders in de Syrische hoofdstad Antiochië, waar een sterke joodse aanwezigheid een tastbare bedreiging vormde voor de christelijke identiteit. [38] Syrische Didkaliya, bewijs van een christelijke controverse tegen de Joodse tradities van de 3e eeuw, verbiedt christenen om Levitische wetten na te leven, inclusief die met betrekking tot menstruatie. De auteur waarschuwt vrouwen die gedurende de menstruatie zeven dagen lang onthielden van het gebed, de lessen van de Schrift en de Eucharistie: "Als u denkt, vrouwen, dat u de Heilige Geest bent onthouden gedurende de zeven dagen van uw reiniging, dan als u op dat moment stierf, je zult weggaan leeg en zonder enige hoop. " Didaskalia overtuigt verder vrouwen in de aanwezigheid van de Heilige Geest in hen, waardoor ze in staat zijn om deel te nemen aan gebed, lezingen en de Eucharistie:

"Denk er nu over na en erken dat het gebed wordt gehoord door de Heilige Geest en dat de Schriften de woorden van de Heilige Geest zijn en heilig zijn. Daarom, als de Heilige Geest in je is, waarom vervreemd je je ziel en benader je niet het werk van de Heilige Geest? "[39]

Hij instrueert andere leden van de gemeenschap als volgt:

"Je moet niet gescheiden zijn van degenen die menstruaties hebben, omdat zelfs een bloedende vrouw niet geworteld was toen ze de rand van de kleding van de Heiland raakte; eerder, werd zij waardig geacht om absolutie te ontvangen. " [40]

Het is opmerkelijk dat deze tekst vrouwen met menstruatie aanspoort om het avondmaal te nemen en hun vermaning versterkt met een voorbeeld uit de Heilige Schrift over een bloedende vrouw in het evangelie van Matteüs 9: 20-22.

Gangrsky-kathedraal

Ongeveer een eeuw later, ongeveer In het midden van de 4e eeuw vinden we canoniek bewijs tegen het concept van "rituele onzuiverheid" in de wetgeving van de plaatselijke kathedraal, die werd bijeengeroepen in Gangra (105 km ten noorden van Ankara) in 341 AD. [41] aan de noordkust van Klein-Azië, die de extreme ascese van de volgelingen van Eustache Sebastian veroordeelde (377). [42] De Eustatius-monniken, geïnspireerd door de dualistische en spiritistische leringen die in die tijd gebruikelijk waren in Syrië en Klein-Azië, kleineren het huwelijk en het getrouwde priesterschap. Daarentegen zegt regel 1 van de Raad: "Als iemand het huwelijk bestraft, en zijn vrouw is trouw en vroom, copuleert met haar man, minacht of veroordeelt het, wie kan het koninkrijk niet binnengaan: laat het onder een eed zijn." [43] Evstafiane weigerde om het sacrament van het gehuwde priesterschap te nemen om redenen van "rituele zuiverheid" [44], deze praktijk werd ook veroordeeld door de Raad, zijn vierde regel:

"Hoe kan iemand spreken van een presbyter die in het huwelijk is getreden, naar verluidt, hij meent het offer niet te ontvangen wanneer hij een liturgie heeft uitgevoerd: laat hem onder een eed zijn." [45]

Interessant genoeg was het Eustinianisme een egalitaire beweging die volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen bepleitte. [46] Het werd op deze manier aangemoedigd, toen vrouwelijke volgelingen van Eustache hun haar hadden afgekapt en gekleed als mannen om elke gelijkenis van vrouwelijkheid kwijt te raken, die, net als alle aspecten van menselijke seksualiteit, als "profaan" werd beschouwd. Merk op dat deze praktijk van Eustiniaanse vrouwen doet denken aan radicale vormen van modern feminisme, die als het ware ernaar streven om van alle verschillen tussen vrouwen en mannen af ​​te komen. De Raad veroordeelt deze praktijk in zijn dertiende regel: "Zodra een bepaalde vrouw, omwille van de denkbeeldige ascese, een mantel zal aanbrengen, en in plaats van gewone vrouwenkleren, zal worden bekleed met herenkleding: laat haar onder een eed zijn." [47]

Door het Eustatius-kloosterwezen te verwerpen, verwierp de kerk het begrip seksualiteit als profaan en verdedigde ze zowel de heiligheid van het huwelijk als het door God geschapen fenomeen dat een vrouw wordt genoemd.

Regels van de Egyptische vaders

Hoe kan de Kerk vandaag in het licht van deze volledig orthodoxe oude kanunniken canons in praktijk brengen die ondubbelzinnig de noties van "rituele niet-reinheid" ondersteunen? [48] ​​Zoals eerder opgemerkt, werd de literatuur van de kerk, inclusief de teksten van kanunniken, niet in een vacuüm gevormd, maar in de sociaal-culturele historische realiteit van de antieke wereld, die zeer geloofde in rituele zuiverheid en het eiste. [49] De vroegste canonieke regel die beperkingen oplegt aan vrouwen in een staat van rituele onzuiverheid is regel 2 van Dionysius van Alexandrië (264), geschreven in AH 262:

"Over vrouwen die zich in de schoonmaak bevinden, of het voor hen toegestaan ​​is om het huis van God in zo'n staat binnen te gaan, lees ik en vraag ik teveel. Want ik denk niet dat ze zijn, als de essentie van de ware en vrome, terwijl in deze toestand, of durfde te gaan tot de Holy Table of tik op het lichaam en bloed van Christus. Want de vrouw, die al 12 jaar bloedde omwille van genezing, raakte Hem niet aan, maar alleen op de rand van Zijn kleding. Het is niet verboden om te bidden in welke staat en ongeacht hoe gelokaliseerd, om de Heer te herdenken en om hulp te vragen. Maar om door te gaan tot het feit dat er een Heilig der Heiligen is, moge het worden verboden door een niet geheel zuivere ziel en lichaam. "[50]

Merk op dat Dionysius, zoals de Syrische Didkaliya, verwijst naar een bloedende vrouw in Matt. 9: 20-22, maar komt tot de tegenovergestelde conclusie: dat een vrouw het sacrament niet kan nemen. Er werd aangenomen dat Dionysius vrouwen feitelijk verbood het heiligdom (altaar) binnen te gaan, maar niet in de kerk zelf. [51] Deze hypothese is niet alleen in strijd met de tekst van de geciteerde canon, het suggereert ook dat de leken ooit het avondmaal op het altaar namen. Recente liturgische studies hebben het idee weerlegd dat de leken ooit in het altaar hebben deelgenomen [52]. Daarom bedoelde Dionysius precies wat hij schreef, en precies zoals vele generaties oosterse christenen begrepen [53]: een vrouw met menstruatie zou de tempel van God niet mogen binnengaan, omdat ze niet volledig zuiver spiritueel en fysiek is. Ik vraag me af of dit impliceert dat alle andere christenen volledig zuiver zijn, "katharoi." Hoogstwaarschijnlijk is dat niet het geval, omdat de kerk diegenen veroordeelde die zichzelf 'katharoi' of 'puur' noemden, de oude sekte van Novatians, op de eerste oecumenische raad in Nicea in 325 voor Christus. [54]

Orthodoxe commentatoren van het verleden en het heden verklaarden ook de Dionysische regel als iets dat verband houdt met het zorgen voor het ontvangen van kinderen: de 12e-eeuwse commentator Zonar (na 1159 AD) ontkennend het concept van rituele onzuiverheid, komt tot de pijnlijke conclusie dat de ware reden voor deze beperkingen voor vrouwen, "om te voorkomen dat mannen met hen slapen... om de conceptie van kinderen mogelijk te maken." [55] Zijn vrouwen daarom gestigmatiseerd onrein, niet toegestaan ​​in de tempel en de heilige gemeenschap om te voorkomen dat mensen met hen slapen? Zonder het uitgangspunt van "seks alleen voor de vruchtbaarheid" van deze ruzie te overwegen, werpt hij andere, meer voor de hand liggende vragen op: hebben mannen op de een of andere manier meer kans om te slapen met vrouwen die in de kerk waren en het avondmaal accepteerden? Waarom zouden vrouwen zich anders onthouden van gemeenschap? Sommige priesters in Rusland geven een andere verklaring: vrouwen zijn te moe in een dergelijke staat om aandachtig te luisteren naar de gebeden van de liturgie en kunnen zich daarom niet adequaat voorbereiden op de heilige communie. [56] Precies dezelfde redenering wordt voorgesteld in het geval van vrouwen die zijn bevallen van een kind: ze moeten 40 dagen rusten. [57] Dat wil zeggen, moet het avondmaal niet worden geserveerd aan alle vermoeide, zieke, bejaarde of om de een of andere reden zwakke mensen? Hoe zit het met slechthorenden? Het is tenslotte ook moeilijk voor hen om aandachtig naar de gebeden van de liturgie te luisteren.
Hoe het ook zij, er zijn verschillende andere canonieke teksten die vrouwen beperkingen opleggen in 'onreinheid': regel 6-7 van Timotheüs van Alexandrië (381 n.Chr.), Die het verbod op de doop [58] en regel 18 van de zogenaamde canons uitbreidt Hippolyta, over vrouwen die zijn bevallen en verloskundigen. [59] Het is opmerkelijk dat beide regels, zoals regel 2 van Dionysius, van Egyptische afkomst zijn.

St. Gregorius de Grote

Evenzo waren dingen in het Westen, waar de kerkbeoefening vrouwen gewoonlijk tijdens de menstruatie "onrein" vond tot het einde van de 6e / begin 7e eeuw. [60] Op dit moment uitte St. Gregorius, de paus van Rome (590-604 n.Chr.), De vader van de kerk, aan wie de traditie (ten onrechte) het componeren van de liturgie van de Presidentieel Geschenken toeschrijft, een andere mening over deze kwestie. In het jaar 601, van sv. Augustinus van Canterbury, de 'Apostel van Engeland', schreef (604) aan St. Gregory en vroeg of vrouwen met menstruatie toestemming hadden om naar de kerk en de communie te komen. Ik zal St. Gregory in detail citeren:

"Je moet een vrouw gedurende de maand niet verbieden om de kerk binnen te gaan. Het is immers onmogelijk om haar de schuld te geven van de buitensporige materie die de natuur uitwerpt en het feit dat het niet willekeurig met haar is. Want we weten dat een vrouw die aan bloedingen leden zich nederig achter de Heer opzette, de rand van Zijn kleed aanraakte en haar kwaal onmiddellijk haar verliet. Dus, als een lijden aan een bloeding de kleding van de Heer met lof zou kunnen raken, hoe kan het dan tegen de wet zijn dat degenen die maandelijkse bloedingen ervaren naar de tempel van de Heer gaan?

... Het is onmogelijk op zo'n moment en verbieden een vrouw om het sacrament van de heilige communie te nemen. Als ze hem niet uit grote eerbied durft te accepteren (ex veneratione magna), verdient ze lof (laudanda est); en als dat zo is, wordt het niet veroordeeld (niet judicanda). Goedbedoelende zielen zien de zonde zelfs als er geen zonde is.

Want wat er gebeurt van zonde wordt vaak onschuldig volbracht: wanneer we honger ervaren, gebeurt het zonder zonde. Tegelijkertijd is het feit dat we honger hebben de schuld van de eerste man. Menstruatie is geen zonde. In feite is dit een puur natuurlijk proces. Maar het feit dat de natuur zo gestoord is in die mate dat het bevlekt lijkt (videatur esse polluta) zelfs tegen de menselijke wil is een gevolg van zonde...

Dus als een vrouw zelf aan deze dingen denkt en besluit om het sacrament van het lichaam en bloed van de Heer niet te aanvaarden, zal ze haar rechtschapen gedachte prijzen. Indien echter, duurt het [de Heilige Communie], omhuld in de liefde van dit sacrament volgens de gewoonte van zijn vrome leven, moet niet, zoals we al zeiden, ze was in de wasmand. " [61]

Merk op dat Svt. Gregory begrijpt het evangelieverhaal van een bloedende vrouw - zoals Syrische Didaskalia - als een argument tegen de voorschriften van rituele niet-zuiverheid.

In de vroege Middeleeuwen het beleid dat St. Gregory gebracht, meer worden toegepast, en vrouwen mochten niet maandelijkse communie en vaak leerde hen in de voorkant van de kerk te staan. [62] Deze praktijken waren al in de 17e eeuw gebruikelijk in het Westen. [63]

"Rituele onzuiverheid" in Rusland

Wat de geschiedenis van dergelijke gebruiken in Rusland betreft, was het concept van "rituele onzuiverheid" al lang bekend aan heidense Slaven voordat zij het christendom adopteerden. Heidense Slaven, zoals de oude heidenen in het algemeen, geloofden dat elke manifestatie van seksualiteit ritueel verontreinigt. [64] Dit geloof bleef in essentie onveranderd in het oude Rusland na zijn doop.

De Russische kerk had zeer strikte regels met betrekking tot de "onreinheid" van vrouwen. In de 12e eeuw legt bisschop Nifont van Novgorod in The Questioning of Kirik uit dat als een vrouw toevallig een kind in de kerk heeft, de kerk voor drie dagen moet worden verzegeld en vervolgens opnieuw moet worden gewijd met een speciaal gebed. [65] Zelfs de vrouw van de koning, de tsarina, moest buiten haar huis bevallen, in een bad of 'zeep', om het bewoonde gebouw niet te verontreinigen. Nadat het kind was geboren, kon niemand het badhuis verlaten of binnengaan tot de priester arriveerde en las het reinigingsgebed uit het boek van Trebnik. Pas na het lezen van dit gebed kon de vader binnengaan en het kind zien. [66] Als de maandelijkse periode van een vrouw begon toen ze in de tempel stond, had ze het onmiddellijk moeten verlaten. Als ze dit niet deed, zou ze een boete krijgen bij 6 maanden vasten met 50 bogen van aardse een dag. [67] Zelfs als de vrouwen niet in de staat van "onreinheid" waren, namen ze het sacrament niet bij de Koninklijke Deuren met de leken, maar bij de Noordelijke Poort. [68]

Gebeden van het Requiem

Het speciale gebed van de Requisition of the Russian Orthodox Church, dat ook vandaag nog wordt gelezen op de eerste dag na de geboorte van het kind, vraagt ​​God om "de moeder van smerige... te reinigen" en gaat verder "en vergeef je slaaf, deze kleine naam, en het hele huis, geboren als een jonge man, en ontroerend aan haar en aan iedereen hier... ". [69] Ik zou graag willen vragen waarom we vergeving vragen voor het hele huis, voor de moeder en iedereen die haar heeft aangeraakt? Aan de ene kant weet ik dat de Levitische wetten het concept van verontreiniging door aanraking bevatten. Daarom weet ik waarom de oudtestamentische gelovigen het als een zonde beschouwden om de 'onreine' aan te raken. En ik weet dat de heidenen bang waren voor de uitstorting van bloed, zowel tijdens de bevalling als tijdens de menstruatie, omdat zij geloofden dat het demonen aantrok. Ik kan je echter niet vertellen waarom de gelovigen vandaag om vergeving vragen omdat ze een vrouw hebben aangeraakt of de vrouw zijn die een kind heeft gebaard, omdat ik het gewoon niet weet.

Een andere serie gebeden wordt 40 dagen later gelezen, wanneer de moeder toestemming krijgt om naar de tempel te komen voor de rite van kerkverering. Bij deze gelegenheid bidt de priester voor zijn moeder als volgt:

"Reinig van alle zonden en van alle vuiligheid... ja, zonder rechtvaardiging, ontvang uw sacrament van sacramenten... u zult smerig lichaam en smerige ziel zijn, in de uitvoering van vier dagen: u creëert en verdient de gemeenschap van eerlijk lichaam en uw bloed..." [70]

Vandaag wordt er vaak gezegd dat een vrouw veertig dagen na de geboorte van een kind niet naar de kerk gaat vanwege lichamelijke vermoeidheid. De geciteerde tekst spreekt echter niet over haar vermogen om deel te nemen aan het liturgisch leven, maar over haar waardigheid. De geboorte (niet de conceptie) van haar kind, volgens deze gebeden, werd de oorzaak van haar fysieke en mentale "onzuiverheid" (vuiligheid). Dit is vergelijkbaar met de discussie van Dionysius over Alexandrië over menstruatie: het maakt een vrouw niet helemaal schoon "in zowel ziel als lichaam."

Nieuwe ontwikkelingen in orthodoxe kerken

Het is niet verwonderlijk dat sommige orthodoxe kerken al ernaar streven om de teksten van het Boek van Temnik te veranderen of te verwijderen, gebaseerd op dogmatisch kwetsbare ideeën over voortplanting, huwelijk en onreinheid. Ik citeer de beslissing van de heilige synode van Antiochië, die op 26 mei 1997 in Syrië plaatsvond onder het voorzitterschap van zijn Beatitude Patriarch Ignatius IV:

Er werd besloten de patriarchale zegen te geven om de teksten van het kleine Requiem te veranderen met betrekking tot het huwelijk en zijn heiligheid, gebeden voor de vrouwen die zijn bevallen en de tempel voor de eerste keer binnengaan, en de teksten van de requiemdiensten. [71]

De theologische conferentie, die in 2000 op Kreta werd gehouden, kwam tot vergelijkbare conclusies:

Theologen moeten... een eenvoudige en adequate verklaring van de kerkdienst schrijven en de taal van het ritueel zelf aanpassen aan de theologie van de kerk. Dit is handig voor mannen en vrouwen die een goede uitleg van de dienst moeten krijgen: dat het een daad is van het aanbieden en zegenen van de geboorte van een kind, en dat het moet gebeuren zodra de moeder klaar is om normale activiteiten buiten het huis te hervatten...

We vragen de kerk om vrouwen te verzekeren dat ze altijd welkom zijn om de heilige communie te komen houden voor elke liturgie wanneer ze geestelijk en ceremonieel klaar zijn, ongeacht de tijd van de maand. [72]

Een eerdere studie van de orthodoxe kerk in Amerika biedt ook een frisse kijk op 'rituele onreinheid':

... het idee dat vrouwen in de menstruatieperiode de Heilige Communie niet kunnen nemen of het kruis en pictogrammen kussen, of brood bakken voor de Eucharistie, of zelfs de vestibule van de kerk binnengaan, om nog maar te zwijgen over de altaarzone, dit zijn ideeën en praktijken die moreel en dogmatisch onhoudbaar vanuit het oogpunt van strikte orthodoxe christendom... St. John Chrysostomos veroordeelde degenen die een dergelijke houding propageerden als onwaardig voor het christelijk geloof. Hij noemde ze bijgelovig en voorstanders van mythen. [73]

Dergelijke uitspraken kunnen gênant zijn, aangezien ze verwaarlozen duidelijk bepaalde canonieke regels, in de eerste plaats de 2e regel van Dionysius van Alexandrië. Maar zo'n schaamte is meestal gebaseerd op de onjuiste veronderstelling dat de kerk "waarheid" is alsof ze tegelijkertijd is verbonden en gegarandeerd door een onveranderlijke, onschendbare en voor altijd verplichte code van kanunniken. Als dit zo was - als het ware welzijn van het kerkorganisme afhing van de vervulling van de kanunniken, dan zou dit organisme vele eeuwen geleden zijn afgebrokkeld. Want een aanzienlijk aantal kanunniken uit het Boek der Regels (uit de officiële canonieke code van de orthodoxe kerk) wordt al eeuwenlang niet gerespecteerd. De kerk biedt haar voorgangers een aanzienlijke mate van vrijheid in relatie tot canonieke wetgeving, zodat de kerkelijke hiërarchie uiteindelijk beslist, volgens goddelijke "oikonomia" (woningbouw), hoe en wanneer ze kanunniken moeten toepassen - of niet. Met andere woorden, de kerk bestuurt de kanunniken - niet de kanunniken van de kerk.

We geven slechts enkele van de canonieke regels aan die vandaag niet worden vervuld. Regels 15 van de Raad van Laodicea (363/364) en 14 van de Zevende Oecumenische Raad (787) verbieden lezers en zangers om in de tempel voor niet-ingewijden te lezen of te zingen. Maar in onze bijna elke parochie zingen en lezen de niet-ingewijde mannen, vrouwen en kinderen. Regels 22 en 23 van dezelfde Raad van Laodicea verbieden lezers, zangers en dienaren om orarion te dragen, die alleen wordt gegeven aan diakens die het op hun schouder dragen, en aan subdeacons die het kruiselings op beide schouders dragen. Echter, vandaag bij de bisschoppelijke diensten van de Russisch-orthodoxe kerk kan men vaak niet-ingewijde volgelingen zien die een kruisvormig geschreeuw dragen zoals subdiacons. Regel 2 van de Raad van Constantinopel, die in 879 in de kerk van de Hagia Sophia was, stelt dat een bisschop geen monnik kan zijn. Meer bepaald verklaart deze regel de onverenigbaarheid van monastieke geloften met de bisschoppelijke waardigheid. De huidige praktijk van onze kerk is duidelijk in strijd met het principe dat door deze canon is goedgekeurd. Regel 69 van de kathedraal van Trullo (691/2) verbiedt alle leken - behalve de keizer - om het altaar binnen te gaan. Ik merk dat ik nog nooit vrouwen heb zien schenden die deze canonieke regel overtreden. Maar mannen en jongens betreden het altaar vrijelijk in alle Russisch-orthodoxe kerken die ik heb bezocht. Je kunt je afvragen of het verplicht is voor zowel vrouwen als mannen om te voldoen aan de canonieke wetgeving, of zijn de canons op de een of andere manier meer verplicht voor vrouwen?

Hoe het ook zij, mijn doel is niet om de overtreding van de bovengenoemde richtlijnen te verantwoorden of te veroordelen. Zo'n oordeel is, zoals eerder gezegd, het voorrecht van de kerkelijke hiërarchie. Ik bedoel alleen het overduidelijke feit dat we de reeks canonieke regels verwaarlozen. In feite is dit vrij consistent met de traditionele praktijk van de orthodoxe kerk en vormt op zich geen bedreiging voor haar welzijn: zoals we kunnen zien, heeft de kerk haar reddende missie volbracht en volbracht door het overtreden en zelfs perfect achterlaten van bepaalde canonieke regels - elke dag en eeuwen.

conclusie

Ik zal een korte conclusie schrijven, omdat de teksten voor zichzelf spreken. Zorgvuldige beschouwing van de bronnen en de aard van het concept van "rituele onzuiverheid" onthult een nogal gênant, en in feite niet-christelijk verschijnsel onder het masker van orthodoxe vroomheid. Ongeacht of dit concept onder de directe invloed van het jodendom en / of het heidendom tot de kerkpraktijk is vervallen, het heeft geen basis in christelijke antropologie en soteriologie. Orthodoxe christenen, mannen en vrouwen, werden gereinigd in de wateren van de doop, begraven en herrezen met Christus, die ons vlees werd en onze menselijkheid, de dood vertrapt door de dood en ons bevrijdde van zijn angst. En toch hebben we de beoefening bewaard, die de angst van het Oude Testament voor de materiële wereld weerspiegelt. Daarom is het geloof in "rituele onzuiverheid" niet in de eerste plaats een sociale kwestie, en het probleem ligt niet in de eerste plaats in de vernedering van vrouwen. Het gaat veeleer om de vernedering van de Menswording van Onze Heer Jezus Christus en de besparingsgevolgen daarvan.

Opmerkingen:

1. Het handboek van de predikant (Kharkov 1913), 1144.
2. Zie de vragen en antwoorden van pater Maxim Kozlov op de website van de Tatiana-kerk in Moskou: www. st - tatiana. ru / index. html? did = 389 (15 januari 2005). Cp. A. Klutschewsky, "Frauenrollen und Frauenrechte in der Russischen Orthodoxen Kirche," Kanon 17 (2005) 140-209.
3. Voor het eerst gepubliceerd in het Russisch en Duits in het driemaandelijkse tijdschrift van het bisdom van de ROCOR in Duitsland: "Kan een vrouw altijd een tempel bijwonen?" Bulletin van het Duitse bisdom 2 (2002) 24-26 en later online: http://www.rocor.de/ Vestnik 20022 /.

4. Dit verbod wordt nageleefd volgens het Boek van Orden van de Russisch Orthodoxe Kerk. Te zien. Engelse vertaling: Book of Needs of the Holy Orthodox Church, trans. door G. Shann, (Londen 1894), 4-8.
5. Zie de sites van de parochies van het Patriarchaat van Moskou in de VS: www. russianchurchusa. org / SNCathedral / forum / D. asp? n = 1097;
en www. ortho - rus. ru / cgi - bin / ns.
6. Zie de conclusies van het inter-orthodoxe overleg over de plaats van de vrouw in de orthodoxe kerk en de kwestie van de wijding van vrouwen (Rhodes, Griekenland, 1988). Te zien. ook
www.womenpriests.org/traditio/unclean.
7. Bijvoorbeeld, K. Anstall, "Mannelijk en vrouwelijk creëerde hij ze": een onderzoek naar het mysterie van het menselijk geslacht Maximaliseert de Biechtmoeder Canadese Orthodoxe Seminary Studies in Gender en Human Sexuality 2 (Dewdney, 1995), in het bijzonder 24-25.
8. Cp. G. Mantzaridis, Soziologie des Christentums (Berlijn 1981), 129 e.v. id., Grundlinien christlicher Ethik (St. Ottilien 1998), 73.
9. Degenen die mijn zeer korte overzicht van historische en canonieke bronnen met betrekking tot rituele onzuiverheid willen verdiepen, kunnen worden verwezen naar de volgende verklarende studie: E. Synek, "Werber nicht v ö llig rein ist an Seele und Leib..." Reinheitstabus im Orthodoxen Kirchenrecht, "Kanon Sonderheft 1, (München-Egling a.d. Paar 2006).
10. E. Fehrle, Die kultische Keuschheit im Altertum in Religionsgeschichtliche Versuche und Vorarbeiten 6 (Gießen 1910), 95.
11. Tamzhe, 29.
12. Ibid, 37.
13. Cp. R. Taft, "Vrouwen in de kerk in Byzantium: waar, wanneer - en waarom?" Dumbarton Oaks Papers 52 (1998) 47.4
14. I. Be'er, "Blood Discharge: Inbest Code and Biblical literature," in A.Brenne r (ed.), A Feminist Companion from Exodus to Deutoronomy (Sheffield 1994), 152-164.
15. J. Neusner, The Idea of ​​Purity in Ancient Judaism (Leiden 1973).
16. M. James, The Apocryphal New Testament (Oxford 1926), 42. Cp. Taft, "Vrouwen" 47.
17. D. Wendebourg, "Die alttestamentli chen Reinheitsgesetze in der frühen Kirche," Zeitschrift20für Kirchengeschichte 95/2 (1984) 149-170.
18. Cp. Samariter, "Pauly-Wissowa II, 1, 2108.
19. In Matthaeum Homil. Xxxi al. XXXII, PG 57, kol. 371.

20. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 150.
21. E. Synek, "Zur Rezeption Alttestamentlicher Reinheitsvorschriften ins Orthodoxe Kirchenrecht," Kanon 16 (2001) 29.
22. Zie referenties van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 153-155.
23. Justin, Dialog. 13; Origen, Contr. Cels. VIII 29.
24. V, 3. C p. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 154.
25. Stromata III / XII 82, 6.6
26. Met merkbare problemen met. Irinea, die seksualiteit niet als een gevolg van de herfst beschouwde. Zie Adv. Haer. 3. 22. 4. Cp. J. Behr, 'Huwelijk en ascetisme', ongepubliceerd artikel op de 5e internationale conferentie over de Russisch-orthodoxe kerk (Moskou nov. 2007), 7.
27. J. Behr, Asceticism and Anthropology in Irenaeus and Clement (Oxford 2000), 171-184.
28. S. Stelzenberger, Die Beziehungen der frühchristlichen Sittenlehre zur Ethik der Stoa. Eine moralgeschichtliche Studie (München 1933), 405ff.
29. De monogamia VII 7, 9 (CCL 2, 1238, 48ff).
30. Div. Institutiones VI 23 (CSEL 567, 4 ff).
31. Paed. II / X 92, 1f (SC 108, 176f).
32. Cf. Behr, "Huwelijk en Ascetisme", 7.
33. De exhortatione castitatis X 2-4 (CCL 15/2, 1029, 13ff). Van f. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 159.
34. Er zijn veel studies geschreven over de relatie van Origenes met de filosofische stromingen in zijn tijd. Zie D. voor een samenvatting van het huidige onderzoek over het onderwerp. I. Rankin, van Clement tot Origen. De sociale en historische context van de kerkvaders, (Aldershot-Burlington 2006), 113-140.
35. Cat.in Ep. ad Cor. XXXIV 124: C. Jenkins (red.), "Origenes on 1 Corinthians," Journal of Theological Studies 9 (1908) 502, 28-30.
36. Hom. in Lev. VIII 3f (GCS 29, 397, 12-15).
37. Zie L.W. Barnard, 'De achtergrond van het vroege Egyptische christendom', Church Quarterly Rev. 164 (1963)
434; ook M. Grant, The Jews in the Roman World (Londen 1953), 117, 265. Cr. referenties van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 167.
38. Te zien. M. Simon, Recherches d'Histoire Judéo-Chrétenne (Pa ris 1962), 140ff., En M. Grant, Joods christendom in Antiochië in de Tweede Eeuw, "Judéo-Christianisme (Parijs 1972) 97-108. Cp. Links van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 167.8
39. Didaskalia XXVI. H. Achelis-J. Fleming (eds.), Die ältesten Quellen des orientalischen Kirchenrechts 2 (Leipzig 1904), 139.
40. Op dezelfde plaats 143.
41. Popovodudatysm. T. Tenšek, L'ascetismo nel Concilio di Gangra: Eustazio di Sebaste nell'ambiente ascetico
42. J. Gribomont, "Le monachisme au IVe s. en Asie Mineure: de Gangres au messalianisme, "Studia Patristica 2 (Berlin 1957), 400-415.
43. P. Joannou, Fonti. Discipline générale antique (IVe-IXes.), Fasc. IX, (Grottaferrata-Rome 1962), t. I, 2,
89. Overdracht (pedaal) D. Cummings (Chicago 1957), 523.
44. Te zien. Tenšek, L'ascetismo 17-28.9
45. Joannou, Discipline 91; The Rudder 524.
46. Tenšek, L'ascetismo 28.
47. Joannou, Discipline 94; The Rudder 527.
48. De latere ontwikkeling van het concept van rituele onzuiverheid in het Vivisme. P. Viscuso, 'Zuiverheid en seksuele definitie in de laat Byzantijnse theologie', Orientalia Christiana Periodica 57 (1991) 399-408.
49. Cf. H. Hunger, "Christliches und Nichtchristliches im byzantinischen Eherecht," Österreichisches Archiv für Kirchenrecht 3 (1967) 305-325.
50. C. L. Feltoe (ed.), The Letters and Others of Dionysius of Alexandria (Cambridge 1904), 102-
103. Pop water en authenticiteit. P. Joannou, Discipline générale antique (IVe-IXes.) 1-2 (Grottaferratta-Rom 1962), 2, 12. De vertaling is aangepast volgens Kormchy 718.
51. Patriarch Paul, "Kan een vrouw altijd de tempel bezoeken?" 24.
52. R. F. Taft, A History of the Liturgy of St. John Chrysostomum, deel VI. De communie, Thanksgiving en afsluitende riten, Rome 2008 (OCA 281), 204-207, 216.
53. Zie het commentaar van Theodore Balsamon (ca. 1130 / 40- post 1195) over deze regel: in epist. S. Dionysii Alexandrini ad Basilidem episcopum, kan. 2, PG 138: 465C-468A.
54. Can. 8, Rallis - Potlis II, 133.
55. Engelse vertaling van Kormchi 719. Patriarch Paul citeert Zonar woordelijk in "Kan een vrouw altijd naar de kerk gaan" 25.11
56. Klutschewsky, "Frauenrollen" 174.
57. Zie vragen en antwoorden van pater Maxim Kozlov op de website van de Tatiana-kerk in Moskou: www.st-tatiana.ru/index.html?did=389.
58. CPG 244; Joannou, Discipline II, 243-244, 264.
59. W. Riedel, Die Kirchenrechtsquellen des Patriarchats Alexandrien (Leipzig 1900), 209. Zie, P. Bradshaw (ed.), The Canons of Hippolytus, Engelse trans. door C. Bebawi (Bramcote 1987), 20.

60. P. Browe, Beiträge zur Sexualethik des Mittelalters, Breslauer Studien zur historischen Theologie XXIII (Breslau 1932). Over de ontwikkeling van het concept van rituele onzuiverheid in het Westen in verband met priesterschap-celibaat, zie H. Brodersen, Der Spender der Kommünie im Altertum und Mittelalter. Ein Beitrag zur Geschichte der Frömmigkeitshaltung, UMI Dissertation Services, (Ann Arbor 1994), 23-25, 132.12

61. PL 77, 1194C - 1195B.
62. Onverkocht en omhelzing: Aux origines de la morale sexuelle occidentale (VIe-XIe s.) (Parijs 1983), 11, 73-82.
63. Ibid., 14.
64. E. Levin, 900-1700 (Ithaca-Londen 1989), 46.
65. Vragend Kirika, Russische historische bibliotheek VI (St. Petersburg 1908), 34, 46.
66. I. Zabelin. Huishoudelijk leven van de Russische tsaren in de XVI I XVII eeuw (Moskou 2000), deel II, 2-3.
67. Requiem (Kiev 1606), ff. 674v-675r. Geciteerd uit Levin, Sex and Society 170.
68. B. Uspensky, Tsar en Patriarch (Moskou 1998), 145-146, noten 3 en 5.
69. "Een gebed op de eerste dag dat altijd een jongeman moet worden geboren", Trebnik (Moskou 1906), 4v-5v.
70. "Gebeden tot de vrouw van het puerperal met veertien dagen", ibid., 8-9.14
71. Synek, "Wer aber nicht," 152.
72. Er zijn ook 148.
73. Afdeling godsdienstonderwijs, orthodoxe kerk in Amerika (red.), Vrouwen. Een New York City Community (Syosset, New York 1980), 42-43.

1. Tafelboek van de predikant (Kharkov 1913), 1144.
2. Zie de vragen en antwoorden van pater Maxim Kozlov op de website van de Tatiana-kerk in Moskou:
www. st - tatiana. ru / index. html? did = 389 (15 januari 2005). Cp. A. Klutschewsky, "Frauenrollen und Frauenrechte in der Russischen Orthodoxen Kirche," Kanon 17 (2005) 140-209.
3. Voor het eerst gepubliceerd in het Russisch en Duits in het driemaandelijkse tijdschrift van het bisdom van de ROCOR in Duitsland: "Kan een vrouw altijd een tempel bijwonen?" Bulletin van het Duitse bisdom 2 (2002) 24-26 en later online: http: // www. ROCOR. de / Vestnik / 20022 /.

4. Dit verbod wordt nageleefd volgens het Boek van Orden van de Russisch Orthodoxe Kerk. Te zien. Engelse vertaling: Book of Needs of the Holy Orthodox Church, trans. door G. Shann, (Londen 1894), 4-8.
5. Zie de sites van de parochies van het Patriarchaat van Moskou in de VS: www. russianchurchusa. org / SNCathedral / forum / D. asp? n = 1097;
en www. ortho - rus. ru / cgi - bin / ns.
6. Zie de conclusies van het inter-orthodoxe overleg over de plaats van de vrouw in de orthodoxe kerk en de kwestie van de wijding van vrouwen (Rhodes, Griekenland, 1988). Te zien. ook
www.womenpriests.org/traditio/unclean.
7. Bijvoorbeeld, K. Anstall, "Mannelijk en vrouwelijk creëerde hij ze": een onderzoek naar het mysterie van het menselijk geslacht Maximaliseert de Biechtmoeder Canadese Orthodoxe Seminary Studies in Gender en Human Sexuality 2 (Dewdney, 1995), in het bijzonder 24-25.
8. Cp. G. Mantzaridis, Soziologie des Christentums (Berlijn 1981), 129 e.v. id., Grundlinien christlicher Ethik (St. Ottilien 1998), 73.
9. Degenen die mijn zeer korte overzicht van historische en canonieke bronnen met betrekking tot rituele onzuiverheid willen verdiepen, kunnen worden verwezen naar de volgende verklarende studie: E. Synek, "Werber nicht v ö llig rein ist an Seele und Leib..." Reinheitstabus im Orthodoxen Kirchenrecht, "Kanon Sonderheft 1, (München-Egling a.d. Paar 2006).
10. E. Fehrle, Die kultische Keuschheit im Altertum in Religionsgeschichtliche Versuche und Vorarbeiten 6 (Gießen 1910), 95.
11. Tamzhe, 29.
12. Ibid, 37.
13. Cp. R. Taft, "Vrouwen in de kerk in Byzantium: waar, wanneer - en waarom?" Dumbarton Oaks Papers 52 (1998) 47.4
14. I. Be'er, "Blood Discharge: Inbest Code and Biblical literature," in A.Brenne r (ed.), A Feminist Companion from Exodus to Deutoronomy (Sheffield 1994), 152-164.
15. J. Neusner, The Idea of ​​Purity in Ancient Judaism (Leiden 1973).
16. M. James, The Apocryphal New Testament (Oxford 1926), 42. Cp. Taft, "Vrouwen" 47.
17. D. Wendebourg, "Die alttestamentli chen Reinheitsgesetze in der frühen Kirche," Zeitschrift20für Kirchengeschichte 95/2 (1984) 149-170.
18. Cp. Samariter, "Pauly-Wissowa II, 1, 2108.
19. In Matthaeum Homil. Xxxi al. XXXII, PG 57, kol. 371.

20. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 150.
21. E. Synek, "Zur Rezeption Alttestamentlicher Reinheitsvorschriften ins Orthodoxe Kirchenrecht," Kanon 16 (2001) 29.
22. Zie referenties van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 153-155.
23. Justin, Dialog. 13; Origen, Contr. Cels. VIII 29.
24. V, 3. C p. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 154.
25. Stromata III / XII 82, 6.6
26. Met merkbare problemen met. Irinea, die seksualiteit niet als een gevolg van de herfst beschouwde. Zie Adv. Haer. 3. 22. 4. Cp. J. Behr, 'Huwelijk en ascetisme', ongepubliceerd artikel op de 5e internationale conferentie over de Russisch-orthodoxe kerk (Moskou nov. 2007), 7.
27. J. Behr, Asceticism and Anthropology in Irenaeus and Clement (Oxford 2000), 171-184.
28. S. Stelzenberger, Die Beziehungen der frühchristlichen Sittenlehre zur Ethik der Stoa. Eine moralgeschichtliche Studie (München 1933), 405ff.
29. De monogamia VII 7, 9 (CCL 2, 1238, 48ff).
30. Div. Institutiones VI 23 (CSEL 567, 4 ff).
31. Paed. II / X 92, 1f (SC 108, 176f).
32. Cf. Behr, "Huwelijk en Ascetisme", 7.
33. De exhortatione castitatis X 2-4 (CCL 15/2, 1029, 13ff). Van f. Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 159.
34. Er zijn veel studies geschreven over de relatie van Origenes met de filosofische stromingen in zijn tijd. Zie D. voor een samenvatting van het huidige onderzoek over het onderwerp. I. Rankin, van Clement tot Origen. De sociale en historische context van de kerkvaders, (Aldershot-Burlington 2006), 113-140.
35. Cat.in Ep. ad Cor. XXXIV 124: C. Jenkins (red.), "Origenes on 1 Corinthians," Journal of Theological Studies 9 (1908) 502, 28-30.
36. Hom. in Lev. VIII 3f (GCS 29, 397, 12-15).
37. Zie L.W. Barnard, 'De achtergrond van het vroege Egyptische christendom', Church Quarterly Rev. 164 (1963)
434; ook M. Grant, The Jews in the Roman World (Londen 1953), 117, 265. Cr. referenties van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 167.
38. Te zien. M. Simon, Recherches d'Histoire Judéo-Chrétenne (Pa ris 1962), 140ff., En M. Grant, Joods christendom in Antiochië in de Tweede Eeuw, "Judéo-Christianisme (Parijs 1972) 97-108. Cp. Links van Wendebourg, "Reinheitsgesetze" 167.8
39. Didaskalia XXVI. H. Achelis-J. Fleming (eds.), Die ältesten Quellen des orientalischen Kirchenrechts 2 (Leipzig 1904), 139.
40. Op dezelfde plaats 143.
41. Popovodudatysm. T. Tenšek, L'ascetismo nel Concilio di Gangra: Eustazio di Sebaste nell'ambiente ascetico
42. J. Gribomont, "Le monachisme au IVe s. en Asie Mineure: de Gangres au messalianisme, "Studia Patristica 2 (Berlin 1957), 400-415.
43. P. Joannou, Fonti. Discipline générale antique (IVe-IXes.), Fasc. IX, (Grottaferrata-Rome 1962), t. I, 2,
89. Overdracht (pedaal) D. Cummings (Chicago 1957), 523.
44. Te zien. Tenšek, L'ascetismo 17-28.9
45. Joannou, Discipline 91; The Rudder 524.
46. Tenšek, L'ascetismo 28.
47. Joannou, Discipline 94; The Rudder 527.
48. De latere ontwikkeling van het concept van rituele onzuiverheid in het Vivisme. P. Viscuso, 'Zuiverheid en seksuele definitie in de laat Byzantijnse theologie', Orientalia Christiana Periodica 57 (1991) 399-408.
49. Cf. H. Hunger, "Christliches und Nichtchristliches im byzantinischen Eherecht," Österreichisches Archiv für Kirchenrecht 3 (1967) 305-325.
50. C. L. Feltoe (ed.), The Letters and Others of Dionysius of Alexandria (Cambridge 1904), 102-
103. Pop water en authenticiteit. P. Joannou, Discipline générale antique (IVe-IXes.) 1-2 (Grottaferratta-Rom 1962), 2, 12. De vertaling is aangepast volgens Kormchy 718.
51. Patriarch Paul, "Kan een vrouw altijd de tempel bezoeken?" 24.
52. R. F. Taft, A History of the Liturgy of St. John Chrysostomum, deel VI. De communie, Thanksgiving en afsluitende riten, Rome 2008 (OCA 281), 204-207, 216.
53. Zie het commentaar van Theodore Balsamon (ca. 1130 / 40- post 1195) over deze regel: in epist. S. Dionysii Alexandrini ad Basilidem episcopum, kan. 2, PG 138: 465C-468A.
54. Can. 8, Rallis - Potlis II, 133.
55. Engelse vertaling van Kormchi 719. Patriarch Paul citeert Zonar woordelijk in "Kan een vrouw altijd naar de kerk gaan" 25.11
56. Klutschewsky, "Frauenrollen" 174.
57. Zie vragen en antwoorden van pater Maxim Kozlov op de website van de Tatiana-kerk in Moskou: www.st-tatiana.ru/index.html?did=389.
58. CPG 244; Joannou, Discipline II, 243-244, 264.
59. W. Riedel, Die Kirchenrechtsquellen des Patriarchats Alexandrien (Leipzig 1900), 209. Zie, P. Bradshaw (ed.), The Canons of Hippolytus, Engelse trans. door C. Bebawi (Bramcote 1987), 20.

60. P. Browe, Beiträge zur Sexualethik des Mittelalters, Breslauer Studien zur historischen Theologie XXIII (Breslau 1932). Over de ontwikkeling van het concept van rituele onzuiverheid in het Westen in verband met priesterschap-celibaat, zie H. Brodersen, Der Spender der Kommünie im Altertum und Mittelalter. Ein Beitrag zur Geschichte der Frömmigkeitshaltung, UMI Dissertation Services, (Ann Arbor 1994), 23-25, 132.12

61. PL 77, 1194C - 1195B.

62. Onverkocht en omhelzing: Aux origines de la morale sexuelle occidentale (VIe-XIe s.) (Parijs 1983), 11, 73-82.
63. Ibid, 14.
64. E. Levin, Ithaca-London 1989, 46.
65. Vragende Kirika, Russische historische bibliotheek VI (St. Petersburg 1908), 34, 46.
66. I. Zabelin. Huishoudelijk leven van de Russische tsaren in de XVI I XVII eeuw (Moskou 2000), deel II, 2-3.
67. Requiem (Kiev 1606), ff. 674v-675r. Op. door Levin, seks en samenleving 170.
68. B. Uspensky, Tsar en Patriarch (Moskou 1998), 145-146, noten 3 en 5.
69. "Een gebed op de eerste dag van de geboorte van de vrouw van de jongen voor altijd," Trebnik (Moskou 1906), 4 v -5 v.
70. "Gebed tot de vrouw van het puerperal gedurende veertien dagen", ibid., 8-9.14
71. Synek, "Wer aber nicht," 152.
72. Daar dezelfde 148.
73. Afdeling Godsdiensteducatie, Orthodoxe Kerk in Amerika (red.), Vrouwen en Mannen in de kerk. Een New York City Community (Syosset, New York 1980), 42-43.

Top